Ενημέρωση για την αξιολόγηση και την Προσύνοδο των Ευρωπαίων Ηγετών Σοσιαλιστών στις Βρυξέλλες

Ι. Ενημερωτικό σημέιωμα Τομέα Επικοινωνίας για την Αξιολόγηση και τις εξελίξεις

ΙΙ. Τοποθέτηση Φώφης Γεννηματά, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, στην Προσύνοδο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών Ηγετών στις Βρυξέλλες

 

I. Ενημερωτικό Σημείωμα Τομέα Επικοινωνίας για την Αξιολόγηση και τις εξελίξεις.

 

1. Ένα ακόμη επεισόδιο στο κακοπαιγμένο σήριαλ της «περήφανης διαπραγμάτευσης» έληξε, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, αφήνοντας την χώρα στο καθεστώς αβεβαιότητας και ανασφάλειας για το «αύριο».

Υπήρξε παράλληλα απόλυτη διάψευση των κυβερνητικών σεναρίων και πανηγυρισμών (!!) περί «τέλους στην λιτότητα», και επί πλέον κατέστη σαφές ότι οι ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ έδωσαν την μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων, παίρνοντας μόνο αόριστες υποσχέσεις. Και μάλιστα εάν και εφόσον επιτευχθούν οι δυσβάσταχτοι στόχοι για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ και για πολλά χρόνια.

Φυσικά ούτε κουβέντα για αναδιάρθρωση και απομείωση του δημόσιου χρέους, που κατά τον κ. Τσίπρα ήταν το πρωτεύον ζήτημα.

Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας ότι η Κυβέρνηση προετοιμάζει το έδαφος για «συμφωνία» που θα έχει χαρακτηριστικά «παράδοσης ηττημένου», μέσα στους επόμενους μήνες.

Με νέα επώδυνα μέτρα εις βάρος των πολιτών και αλυσοδένοντας την χώρα με δεσμεύσεις για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια.

 

2.  Τώρα ο κ. Τσίπρας επιδιώκει και πάλι «πολιτική λύση», φθάνοντας στο σημείο να αναγνωρίζει «ελαφρυντικά» στον κ. Σόιμπλε για την συντηρητική πολιτική της μακροχρόνιας λιτότητας που αυτός και οι ακραίοι συντηρητικοί κύκλοι επέβαλλαν στην Ευρώπη.

Εξάλλου πρόσφατη είναι η δήλωση της κ. Λαγκάρντ ότι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας της ζήτησε «να δεσμευθούν δίπλα στην Ελλάδα».Διαμαρτύρεται μάλιστα για την παρουσία του ΔΝΤ στην Ελλάδα, κατηγορώντας τους Ευρωπαίους σοσιαλιστές ότι «αφήνουν το ΔΝΤ να αλωνίζει στην Ευρώπη», ξεχνώντας ότι ήταν αυτός και ο κ. Τσακαλώτος, που με επιστολή τους το «προσκάλεσαν» να συμμετάσχει στο τρίτο και επαχθέστερο Μνημόνιο, στο οποίο οι ίδιοι οδήγησαν.

Κινήσεις άνευ σημασίας, τα γνωστά επικοινωνιακά κόλπα που προετοιμάζουν τα δήθεν επιχειρήματα των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ , για την αποτυχία τους.

 

3. Έχουμε καταδικάσει πολλές φορές ως τώρα τις παράλογες απαιτήσεις των ακραίων συντηρητικών κύκλων της Ευρώπης.Όμως επισημαίνουμε την σοβαρότατη ευθύνη για τις αρνητικές εξελίξεις της Κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, η οποία προσήλθε στις διαπραγματεύσεις χωρίς σχέδιο, χωρίς ιεράρχηση προτεραιοτήτων, χωρίς συγκεκριμένη πρόταση.Έχουμε καταδικάσει πολλές φορές ως τώρα τις παράλογες απαιτήσεις των ακραίων συντηρητικών κύκλων της Ευρώπης.

 

Ειδικότερα:

 

Α) Η Κυβέρνηση επέλεξε για επικοινωνιακούς λόγους να «τραβήξει» την διαπραγμάτευση σε μάκρος σπαταλώντας πολύτιμο χρόνο για την χώρα.

Η δεύτερη αξιολόγηση καθυστερεί ήδη 9 περίπου μήνες υπονομεύοντας τις προοπτικές ανάπτυξης  και δημιουργίας θέσεων εργασίας.

Δημιούργησε ένα καθεστώς αβεβαιότητας και ανασφάλειας, για το αύριο της Οικονομίας, που είχε καθοριστικές επιπτώσεις στα οικονομικά μεγέθη.

 

Είναι χαρακτηριστικό ότι:

  • Η ύφεση επέστρεψε στην Οικονομία απειλητική, το Γ’ τρίμηνο του 2016 (-1,2%), ενώ επικρατεί επενδυτική άπνοια.
  • Η ανεργία άρχισε και πάλι να αυξάνεται, σύμφωνα με τα στοιχεία του τριμήνου Δεκεμβρίου-Φεβρουαρίου. Μάλιστα τον Ιανουάριο του 2017 «πέτυχε» ρεκόρ 10ετίας σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι το πρώτο δίμηνο του 2017 χάθηκαν αθροιστικά 4.879 θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας (αρνητικό ισοζύγιο προσλήψεων-απολύσεων).

Μάλιστα το 55% των νέων προσλήψεων είναι με ελαστικές μορφές απασχόλησης.

  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του κράτους αυξάνονται κατά 300 εκ. ευρώ περίπου κάθε μήνα, ιδιαίτερα μάλιστα στην Υγεία και στους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης.
  • Μειώθηκαν οι καταθέσεις στις Τράπεζες, ενώ ενισχύθηκε ιδιαίτερα ο ρυθμός αύξησης των κόκκινων δανείων.

Επιμένουν όμως στην  υπερφορολόγηση των νοικοκυριών, των επαγγελματιών, των επιστημόνων, των αγροτών, των επιχειρήσεων, που ολοένα και αυξάνεται δημιουργώντας εκρηκτικές αρνητικές συνθήκες στην πραγματική οικονομία.

 

………………. . ………………..

 

Β) Η αρνητική κατάσταση στην οικονομία με την παράταση των διαπραγματεύσεων έδωσε την αφορμή για νέες σκληρές απαιτήσεις από πλευράς των «θεσμών».

Ανέβασε κατά πολύ τον  «λογαριασμό» των μέτρων για τον Ελληνικό λαό.

Η μείωση του αφορολόγητου και η περικοπή της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις, δεν ήταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 2016.

Αν η αξιολόγηση είχε κλείσει στην ώρα της, τα θέματα αυτά δεν θα είχαν τεθεί.

Τώρα αυτά τα θέματα τέθηκαν καθοριστικά (και η Κυβέρνηση τα αποδέχθηκε) και μάλιστα με προνομοθέτηση για τα έτη 2019-2020.

Ουσιαστικά οδηγηθήκαμε σε ένα 4ο Μνημόνιο και μάλιστα χωρίς χρηματοδότηση, με ιδιαίτερα επώδυνες προβλέψεις για τους πολίτες.

Μνημόνιο που δεν έχει καμμία νομιμοποίηση να υπογράψει ο κ. Τσίπρας.

………………. . ………………..

 

Γ) Τα επικοινωνιακά τρικ, οι ψευτοπαλικαρισμοί της Κυβέρνησής και οι τεχνητές καθυστερήσεις, στέρησαν από την χώρα κρίσιμες συμμαχίες και στήριξη για την συνέχιση των διαπραγματεύσεων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Κυβέρνηση θυσίασε στον βωμό της ρητορικής της, την κοινή προσπάθεια με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης-ως πρώτου σημαντικού βήματος για την συμφωνία τον Νοέμβριο του 2016.

 

4. Ζήτησε μάλιστα από τον Μάρτιο την παραίτηση της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και την δημιουργία Κυβέρνησης Εθνικής Συνεννόησης με ευρύτατη λαϊκή και Κοινοβουλευτική πλειοψηφία, με άλλο Πρωθυπουργό και Πρόσωπα κοινής αποδοχής, για να προχωρήσει η χώρα σε μια πορεία εξόδου από την κρίση.Η Δημοκρατική Συμπαράταξη επισήμανε από το κλείσιμο της Α’ αξιολόγησης ήδη τον Μάιο του 2016, τα προβλήματα που θα ανέκυπταν αν συνεχίζονταν οι ίδιες αντιλήψεις και στην Β’ αξιολόγηση.

ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και ΝΔ το αρνήθηκαν, προσκολλημένοι και οι 2 στην λογική της καρέκλας της εξουσίας.

Δυστυχώς οι εξελίξεις επιβεβαίωσαν τους φόβους μας.

Παρ’ όλα αυτά τρείς φορές η επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, ζήτησε από τους ηγέτες των Σοσιαλιστικών και Σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων της Ε.Ε., την στήριξη της Ελλάδας και την απόκρουση των απαιτήσεων των ακραίων συντηρητικών κύκλων της Ευρώπης και του ΔΝΤ.

Πήραμε μάλιστα και πρωτοβουλίες όπως στα Εργασιακά, προτείνοντας δημόσια (και μετά από Κοινωνικό Διάλογο) την ενίσχυση των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και την αποτροπή της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα.

Δυστυχώς οι ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ δεν αξιοποίησαν τις πρωτοβουλίες μας, επιλέγοντας τον δρόμο των άγονων καθυστερήσεων και του  λαϊκισμού.

 

5. Για όλους τους παραπάνω λόγους είναι σαφές ότι δεν θα ψηφίσουμε τα επώδυνα μέτρα, όποτε και αν η Κυβέρνηση τα φέρει στην Βουλή!

Δεν θα συναινέσουμε σε μια συμφωνία, ουσιαστικά 4ου Μνημονίου, που δεσμεύει με απαράδεκτους όρους την χώρα για πολλά χρόνια.

Γιατί η αποδοχή απαράδεκτων υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων υπονομεύει την Ανάπτυξη και εγκλωβίζει την Ελλάδα στο επικίνδυνο δίλημμα «Grexit ή διαρκής λιτότητα».

Οι ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ φέρουν την ΕΥΘΥΝΗ για τα επώδυνα μέτρα,  για την 2ετή ταλαιπωρία που υφίσταται η χώρα και οι πολίτες, καθώς και για την απώλεια των ευκαιριών-δυνατοτήτων για έξοδο από την κρίση και τα Μνημόνια.

Υπενθυμίζουμε ότι το 2015 είχαμε προτείνει Εθνική Ομάδα Διαπραγμάτευσης, που θα εξασφάλιζε την βελτίωση της υφεσιακής και αντιπαραγωγικής συμφωνίας που έκλεισαν με την πλάτη στον τοίχο, και  ο κ. Τσίπρας αντίθετα επέλεξε τις πρόωρες εκλογές για να διατηρήσει τις καρέκλες της εξουσίας με τους ΑΝΕΛ.

 

ΑΣ ΜΗΝ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΤΩΡΑ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥΣ ΣΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΠΟΥ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ.

Αφού αποδεδειγμένα δεν μπορούν, όσο πιο γρήγορα φύγουν τόσο το καλύτερο.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

 

ΙΙ. Τοποθέτηση Φώφης Γεννηματά, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, στην Προσύνοδο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών Ηγετών στις Βρυξέλλες

 

Χθες ήταν η ημέρα της γυναίκας.

Θηλυκό η Ευρώπη, γιατί δεν την ερωτεύονται, γιατί δεν την αγαπούν;

Το είπε ο Ντελόρ με βεβαιότητα αλλά δεν μας είπε το γιατί, και πρέπει εμείς να βρούμε τις απαντήσεις.

Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα σε κρίσιμο σταυροδρόμι.

Η Ευρώπη πρέπει να γίνει ξανά ελκυστική.

Για να συμβεί αυτό πρέπει πριν απ’ όλα να ανατραπούν οι συντηρητικές πολιτικές και να σταματήσει η πολιτική της λιτότητας. Είπε προηγουμένως ο κ. Τσίπρας ότι «δεν φταίει για όλα ο κ. Σόιμπλε» και είναι η πρώτη φορά που τον ακούω να το λέει αυτό. Όλοι γνωρίζουμε τις ευθύνες του κ. Σόιμπλε, αλλά οι πολίτες και ιδιαίτερα οι πολίτες στην Ελλάδα που ζουν 7 χρόνια σε βαθιά λιτότητα, χωρίς να έχουν αυτή τη στιγμή προοπτική εξόδου από την κρίση, περιμένουν να ακούσουν από τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές ότι υπάρχει ένας άλλος δρόμος για να παραμείνει κανείς στην Ευρωζώνη, σε αυτή την μεγάλη οικογένεια. Έχει να κάνει με την ανάπτυξη και την απασχόληση, γιατί αυτά πρέπει να έχουμε ως προτεραιότητα στην δική μας ατζέντα.

Να αποκτήσει επιτέλους σάρκα και οστά η κοινωνική Ευρώπη, και να μην είναι απλά μια συζήτηση εδώ μεταξύ μας, ανταλλαγής χαρτιών και γραφειοκρατίας. Να αποκτήσουμε  ισχυρή φωνή στο παγκόσμιο σύστημα, κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα. Εδώ θα συμφωνήσω με την Φ. Μογκερίνι ειδικά για εμάς, για την Ελλάδα και την Ιταλία παίζει μεγάλο ρόλο  το ζήτημα της εθνικής ασφάλειας στην Ευρωζώνη. Και βεβαίως μια γνήσια, κοινή μεταναστευτική πολιτική. Οι πολίτες να αισθανθούν ότι η Ευρώπη τους προστατεύει πραγματικά.

Με άλλα λόγια η Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει τα χαρακτηριστικά μιας πολιτικής Ένωσης και όχι μόνο μιας ενιαίας Εσωτερικής Αγοράς.

 

Όλα αυτά είναι τα «πρέπει».

Μπορούμε; Και πώς θα τα κάνουμε πράξη;

Μπορεί αυτό να γίνει με την ομοιομορφία ή μπορεί να γίνει με την ενότητα;

Εκτιμώ ότι για άλλη μια φορά η Ευρώπη αντιδρά με λάθος τρόπο.

Γι αυτό είμαστε εδώ, για να συζητήσουμε αυτή την κατάσταση.

Βλέπω για άλλη μια φορά μπροστά μου απειλητικό το  έλλειμμα αλληλεγγύης.

Το οποίο με τη σειρά του μας οδηγεί σε έλλειμμα εμπιστοσύνης των πολιτών προς την Ευρώπη, αφήνοντας τους, πιο ευάλωτους στην ακροδεξιά ρητορική και τον ευρωσκεπτικισμό.

Ο Κοινός μας  στόχος, νομίζω πως έχουμε συμφωνήσει ότι είναι η ευημερία των πολιτών.

 

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο για μένα προκύπτουν ερωτήματα:

 

 1. Εθνική ασφάλεια

Σε μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων χάνεται η δυνατότητα συμμαχιών από τις οποίες κερδίζουμε όλοι στα θέματα εθνικής ασφάλειας.

Συμμαχίες μόνο με τις χώρες του Νότου, έναντι ενός ισχυρού club των χωρών του Βορρά θα οδηγήσει πιο γρήγορα στην αποσύνθεση της ΕΕ.

2. Ενότητα ή ομοιομορφία

Πώς διασφαλίζεται η ενότητα, αν προχωρήσουμε σε ένα στενό πυρήνα; Ένας εσωτερικός πυρήνας ομοιόμορφων χωρών δεν εξασφαλίζει την ενότητα.  Ασφαλώς η ενότητα δεν σημαίνει ομοιομορφία.

 

3. Ευελιξία

Θα υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες ώστε να μπορεί μια χώρα να μετακινηθεί από ένα κύκλο στον άλλο σε μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων;

Θυμίζω ότι οι συνθήκες προβλέπουν ενισχυμένη συνεργασία. Την ξεχνάμε; Την εγκαταλείπουμε; Την ενταφιάζουμε; Η γνώμη μου είναι ότι αυτό προφανώς δεν πρέπει να συμβεί.

 

Είναι η ώρα των αποφάσεων για τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές. Να σηκώσουμε την σημαία για την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης, κόντρα στις συντηρητικές λογικές του Λαϊκού  Κόμματος. Να διαμορφώσουμε μια δική μας δημοκρατική ατζέντα, ώστε η Ευρώπη να είναι  ένα σύστημα αλληλεγγύης, συνοχής, σύγκλισης, αναδιανομής με μια ανταγωνιστική οικονομία της ανάπτυξης και της απασχόλησης.