Ομιλία Παύλου Χρηστίδη, Εκπροσώπου Τύπου ΠΑΣΟΚ, στο Delphi Economic Forum την Κυριακή
Μια νέα συλλογικότητα είναι η πρόκλησή μας
Κοιτάζω τόση ώρα ένα ακροατήριο γεμάτο ανθρώπους, οι οποίοι παρακολουθούν εξαιρετικές ομιλίες, και πραγματικά νιώθω ότι όλοι όσοι είναι από κάτω θα μπορούσαν να είναι σε αυτό το τραπέζι και να δείχνουν που πρέπει να πάει η χώρα.
Ό,τι συζητάμε τις τελευταίες τρεις μέρες στους Δελφούς είναι κάτι το οποίο μας αφήνει ένα αποτέλεσμα που δεν πρέπει να μείνει μόνο στη θεωρία αλλά να προχωρήσει και στην πράξη. Ακούσαμε για συμμαχία, για συνευθύνη, για συνεννόηση, για συμφωνία, για το όλοι μαζί, για σύνθεση. Κατά την άποψή μου, έχει έρθει η ώρα να υπερβούμε την κοινοτυπία των λέξεων και το νόημα που πρέπει να αποκτήσουν ξανά, όχι επειδή έχει αλλάξει η σημασία τους, αλλά επειδή έχει έρθει η ώρα να γίνουν πράξη. Διότι στην Ελλάδα της κρίσης τα τελευταία χρόνια, αλλά ακόμη και πριν από αυτή, έχουν ειπωθεί όλα, έχουν γίνει ελάχιστα και συνήθως αυτά τα οποία είναι προς τη σωστή κατεύθυνση δεν γίνονται ευρύτερα γνωστά. Παραδείγματα ανθρώπων και επιχειρήσεων που σήμερα βρίσκονται ανάμεσά μας, αλλά δεν είναι γνωστά στο ευρύτερο κοινό, κάνουν τη δουλεία τους εξαιρετικά διότι, στηρίζονται σε μία νέα και φρέσκια συλλογικότητα, που είχε ανάγκη η χώρα μας όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Διχασμοί, μιζέριες, περιθωριοποίηση των νέων ανθρώπων, αλλά και μεγάλου κομματιού της ελληνικής κοινωνίας οδήγησαν τους Έλληνες να σταματήσουν να πιστεύουν στον εαυτό τους και στο διπλανό τους. Αν πρέπει να κρατήσουμε κάτι πρώτα από όλα, είναι ότι πρέπει να δώσουμε σημασία στον διπλανό μας. Σε αυτόν ο οποίος σήμερα έχει ένα πρόβλημα και μπορεί να μην ξέρει ποια είναι η λύση του και να την περιμένει από εμάς τους «πολιτικούς». Είμαστε παρόλα αυτά κανονικοί άνθρωποι, έχουμε ανθρώπους στην οικογένειά μας οι οποίοι αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα, πολλοί από μας έχουν επίσης τα ίδια ζητήματα. Οφείλουμε, ομως, να δώσουμε βαρύτητα στους ανθρώπους αυτούς και να συνδιαμορφώσουμε μία νέα συλλογικότητα η οποία να έχει και στόχο. Η συλλογικότητα αυτή υπάρχει, είναι η Ελλάδα την οποία όλοι πονάμε και όλοι αγαπάμε. Υπάρχει φυσικά και ο στόχος και δεν είναι άλλος από το να βγει οριστικά και με ασφάλεια η χώρα από την κρίση. Να δώσουμε τη δυνατότητα σε όλους αυτούς οι οποίοι μπορούν να συμβάλλουν ο καθένας από το δικό του μετερίζι. Ακούστηκαν επιχειρηματίες, νέοι, ακαδημαϊκοί, άνθρωποι με δημόσιο λόγο, να μιλάνε για τη διέξοδο την οποία έχουμε ανάγκη.
Αναρωτιούνται πολλοί και πολλές φορές αναρωτιέμαι και εγώ ο ίδιος για ποιο λόγο να ασχολούμαστε με την πολιτική. Η απάντηση σε αυτό είναι ότιθέλουμε να απελευθερώσουμε δυνάμεις, να σπάσουμε δεσμά, να ανοίξουμε δρόμους, να φτιάξουμε μεγάλες ομάδες ανθρώπων οι οποίοι θα κάνουν μεγάλες αλλαγές. Ως προς το σκοπό αυτό, το γεγονός ότι εδώ σήμερα σε αυτό το πάνελ δεν χρησιμοποιούμε τους τόνους που χρησιμοποιούμε συνήθως είναι μία κατάκτηση την οποία οφείλουμε, όλοι όσοι καθόμαστε εδώ αλλά και όλοι όσοι παρακολουθούν τη συζήτηση από το διαδίκτυο, να την κάνουμε πράξη.
Πιστεύω ότι οι καλές ομάδες είναι αυτές που κάνουν τις μεγάλες αλλαγές και νομίζω ότι με ύφος, επιχειρήματα και ανοιχτό πολιτικό διάλογο, μπορούμε να διαμορφώσουμε μία νέα σελίδα για την πατρίδα μας. Όλοι πρέπει να προχωρήσουμε με σχέδιο. Μπορεί σήμερα να αφορά την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και πριν από αυτήν να αφορούσε κάποια άλλη, κανείς όμως από αυτούς πού βρισκόμαστε εδώ – και ειδικά εγώ – δεν θέλω να μπω σε μία συζήτηση περί ευθύνης. Ανήκω σε ένα κόμμα το οποίο πιστεύω ότι χρεώθηκε πολύ περισσότερη ευθύνη από ότι στην πραγματικότητα του αναλογούσε. Χρειαζόμαστε πολιτικές που να ανοίγουν τις ευκαιρίες, χρειαζόμαστε συζητήσεις οι οποίες να είναι ανοιχτές στο κοινό και έξω από το φόρουμ των Δελφών. Πρέπει να φτάσουν σε κάθε άνθρωπο ο οποίος σήμερα νιώθει περιθωριοποιημένος από το κοινωνικό γίγνεσθαι. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το πολιτικό σύστημα αλλά και με την οικονομία, τη δουλειά και τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να ζήσει κανείς την οικογένειά του.
Και όλα αυτά θα γίνουν αν ενώσουμε δυνάμεις σε μια νέα συλλογικότητα.
Γιατί ακόμα και αν κάθε τριάντα χρόνια γεννιέται ένας Γκάλης, παντα θα έχουμε ανάγκη στην ομάδα και τον Αργυρή Καμπούρη.

Σας ευχαριστώ