ΟΜΙΛΙΑ ΦΩΦΗΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ:

 

43 χρόνια είναι πάρα πολλά.

Το ναυάγιο, με ευθύνη της Τουρκίας, των συνομιλιών στο Κραν Μοντάνα, είναι ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα των ανεπιτυχών προσπαθειών για επίλυση του Κυπριακού.

Είναι ένας σταθμός και όχι το τέλος της διαδρομής. Γιατί τέλος διαδρομής και λύση με καθεστώς κατοχής και τείχος διαίρεσης δεν μπορεί να υπάρχει.

Με ψυχραιμία, σύνεση, εθνική συνεννόηση, Κυπριακή Δημοκρατία και Ελλάδα σε συντονισμό,  οφείλουμε να δημιουργήσουμε νέα ευκαιρία για την επίλυση του Κυπριακού.

Με ακόμα πιο ενεργό και ουσιαστικό ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θέλω να θέσω ένα ερώτημα προς τη κυβέρνηση: πώς είναι δυνατόν να βρισκόμαστε στην αιχμή του νέου γύρου διαπραγματεύσεων στο Κραν Μοντανά, και να μην υπάρχει ούτε μια αναφορά στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο Κυπριακό; Τί ακριβώς συνέβη;

Δεν νομίζετε κ. Πρωθυπουργός ότι οφείλετε μια ενημέρωση στην Εθνική Αντιπροσωπεία για μια τόσο κρίσιμη παράλειψη –αν είναι παράλειψη και όχι επιλογή.

Περιμένουμε τις εξηγήσεις του κ. Πρωθυπουργού, γιατί δεν παίχτηκε ισχυρά του ευρωπαϊκό «χαρτί».

Είναι ίσως η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό σε τέτοια συγκυρία.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχουν γίνει τεράστιες και ειλικρινείς προσπάθειες και από την Κυπριακή Δημοκρατία και από την Ελλάδα και με σημαντικές χειρονομίες «καλής θέλησης» προκειμένου να επανενωθεί το νησί.

Να τελειώσει η απαράδεκτη κατοχή και να υπάρξει δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση, αποδεκτή από τον κυπριακό λαό, με βάση τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Οι ευθύνες της Τουρκίας και για την τελευταία αποτυχία είναι δεδομένες.

Για μια ακόμη φορά τορπίλισε, με τις άκαμπτες θέσεις της την προσπάθεια επίλυσης, που αυτή τη φορά έφθασε τόσο κοντά σε ένα θετικό αποτέλεσμα.

Οι αδιάλλακτες θέσεις της Τουρκίας μπλόκαραν και εξακολουθούν να μπλοκάρουν, κάθε προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού. Όλοι πλέον, έστω και με αποχρώσεις και αποκλίσεις στις διατυπώσεις, συνομολογούν, ότι πρέπει να υπάρξει υπέρβαση του καθεστώτος εγγυήσεων και απόσυρση των κατοχικών δυνάμεων.

Μόνο η Τουρκία αρνείται να προσαρμοστεί. Οι ευθύνες είναι βαρύτατες.

Σε κάθε περίπτωση όμως  δεν είναι η στιγμή  να περιοριστούμε στο blame game. Δεν αρκεί. Αυτό βολεύει τους εθνικιστές κάθε απόχρωσης και πλευράς.

Προφανώς δεν είμαστε εδώ για να αποτυπώσουμε την αποτυχία. Χρειάζεται προσοχή και σοβαρότητα η διαχείριση της επόμενης μέρας.

Πρώτη επισήμανση να δούμε και  την έκθεση του Γενικού Γραμματέα προς το Συμβούλιο Ασφαλείας για να αξιολογήσουμε σωστά την κατάσταση και να εκτιμήσουμε το πώς θα κινηθούμε από δω και πέρα. Θέλω να επιστήσω την προσοχή σας στην αιχμηρή φράση «καλή επιτυχία στους κατοίκους της Κύπρου» του Γ. Γ  του ΟΗΕ κ. Γκουτιέρες.

Η δεύτερη επισήμανση που θέλω να κάνω, αφορά την  επιθετική δήλωση Τσαβούσογλου, ότι η λύση πλέον πρέπει να αναζητηθεί έξω από τις καλές υπηρεσίες και το πλαίσιο του ΟΗΕ.

Η λύση για εμάς πρέπει αυστηρά να αναζητηθεί στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Αυτό από το οποίο δείχνει να θέλει να ξεφύγει τώρα η Τουρκία.

Το Κυπριακό πριν απ΄ όλα είναι διεθνές ζήτημα εισβολής και κατοχής.  Ο ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας έχουν κυρίαρχο ρόλο και λόγο όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση κράτος μέλος της οποίας είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Και ας μην ξεχνάμε πότε συνέβη αυτό και από ποια κυβέρνηση.

Το τρίτο σημείο- επισήμανση στο οποίο θέλω να σταθώ είναι ότι σε συνεννόηση με τον Διεθνή παράγοντα, πρέπει να διασφαλιστεί ένα περιβάλλον ασφάλειας και ηρεμίας στην ευρύτερη περιοχή.

Σε λίγες μέρες η Κυπριακή Δημοκρατία, ασκώντας νομίμως τα δικαιώματα της, που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο και της Συνθήκες, θα ξεκινήσει έρευνες στην ΑΟΖ της, σε συνεργασία με μεγάλες εταιρείες για υδρογονάνθρακες .

Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,

Εμείς, στη Δημοκρατική Συμπαράταξη, έχουμε απόλυτη συνείδηση των δυσκολιών και της πολυπλοκότητας που περιβάλλουν το Κυπριακό και το αντιμετωπίζουμε όπως όλα τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, με υψηλό αίσθημα πατριωτικής ευθύνης.

Είμαστε αντίθετοι με τη λογική του συμβιβασμού, τη λογική των  «χαμένων  ευκαιριών», του «πάντα κάποιοι άλλοι φταίνε» γιατί εμείς γνωρίζουμε, ότι με σχέδιο, με συγκεκριμένη στρατηγική με κατάλληλες συμμαχίες, μπορείς να δημιουργείς ευκαιρίες και  νέα θετικά δεδομένα για την πατρίδα.

Στα θέματα αυτά δεν χωράνε κομματικές αντιπαραθέσεις.

Θέλουμε και στηρίζουμε για το Κυπριακό την εθνική γραμμή που υπάρχει και έχει διαμορφωθεί εδώ και χρόνια.

Την εθνική γραμμή που στηρίζεται στην αλήθεια, τη δικαιοσύνη και το Διεθνές Δίκαιο και το συμφέρον του Κυπριακού λαού.

Στο θέμα των Εγγυήσεων και Ασφάλειας, ως Εγγυήτρια Δύναμη εμπλεκόμεθα άμεσα, σε στενή πάντα συνεργασία με τη Λευκωσία και με πλήρη σεβασμό των απόψεών της.

Βασική μας κατευθυντήρια γραμμή για το Κυπριακό ήταν και παραμένει ότι «η  Λευκωσία αποφασίζει και η Αθήνα στηρίζει».

Στηρίζουμε  για το Κυπριακό  και το επαναλαμβάνω μια «δίκαιη και βιώσιμη λύση» στη βάση της «διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας», σύμφωνα με τις αρχές του ΟΗΕ και το κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μια λύση που θα οδηγεί στην επανένωση της Κύπρου ως ομοσπονδίας χωρίς στρατεύματα κατοχής και αναχρονιστικές ρυθμίσεις Εγγυήσεων.

Μια λύση όπου ένα σύγχρονο σύστημα ασφάλειας (με άμεση συμμετοχή του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης) θα κατοχυρώνει πλήρως την ασφάλεια, δικαιώματα, ελευθερίες των δύο κοινοτήτων και όλων των πολιτών του νησιού. (π.χ. ως άμεσο πρώτο βήμα, ενθάρρυνση της ΕΕ, η οποία συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις, να δηλώσει στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, είναι μέρος της ΕΕ, άρα δεν χρειάζεται άλλη εγγύηση ασφάλειας και σίγουρα όχι την παραμονή τουρκικών στρατευμάτων για να εγγυηθεί την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων).

Δίνουμε τη μάχη μαζί με την Κυπριακή Δημοκρατία. Μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωζώνης και του ΟΗΕ παραμένει διχοτομημένη και με παρουσία κατοχικών δυνάμεων.

Αυτό το καθεστώς είναι απαράδεκτο και για την Ευρώπη και για τον ΟΗΕ και για ολόκληρη την Οικουμένη.

Το τελευταίο τείχος στην Ευρώπη πρέπει επιτέλους να πέσει.

43 χρόνια μετά την εισβολή και κατοχή, σίγουρα δεν ξεχνάμε.

Συνεχίζουμε τις προσπάθειες.

Επιμένουμε, παλεύουμε και διεκδικούμε λύση.