«H Δημόσια Διοίκηση στο έλεος της κομματικής ατζέντας των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ενόψει Εκλογών»

 

 

Ι. Η δημιουργία Κομματικού στρατού και η χειραγώγηση της ελπίδας των Συμβασιούχων

Τα πρόσφατα δημοσιεύματα στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο αναφορικά με την διόγκωση των προσλήψεων στο στενό και ευρύτερο δημόσια τομέα, έρχονται σε συνέχεια των παρατηρήσεων της https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/economy-finance/ip090_en.pdf, και από τα οποία προκύπτει:

  • Από τον Σεπτ.2016 (81.727 συμβασιούχοι) μέχρι και τον Σεπτ.2018 (100.428 συμβασιούχοι) οι συμβασιούχοι στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα αυξήθηκαν κατά 23%.
  • Τον Μάιο 2018 στο στενό & ευρύτερο δημόσιο τομέα είχαν προσληφθεί 123.951 συμβασιούχοι, ο μεγαλύτερος αριθμός ετησίων προσλήψεων εδώ και μια 10ετία.
  • Στην Έκθεση συμμόρφωσης του ESM (σελ.46) επισημαίνεται ότι ήδη ο αριθμός των συμβασιούχων έχει ξεπεράσει κατά 1.270 τα συμφωνηθέντα, ενώ παράλληλα οι προσλήψεις συμβασιούχων σε Ν.Π.Ι.Δ. έχουν ξεπεράσει κατά 2.500 (!) τις αντίστοιχες του 2017, πλησιάζοντας τις 14.800 (!).

Η αύξηση των συμβασιούχων στη Δημόσια Διοίκηση αποτελεί στρατηγική επιλογή της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ η οποία ήδη από το 2015 και μετά επιχειρεί αντί της συστηματικής καταγραφής και στοχευμένης κάλυψης των αναγκών του Δημοσίου Τομέα, τη σύναψη νέων και την ανανέωση υφιστάμενων συμβάσεων με σκοπό τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων κατά παρέκκλιση των διαδικασιών του ΑΣΕΠ, μέσα από συνεχείς νομοθετικές ρυθμίσεις (πάνω από 10 ρυθμίσεις μέσα σε 3 έτη).

Η σημερινή Κυβέρνηση δεν διαφέρει σε τίποτα στις επιλογές από την καταστροφική για τον τόπο Κυβέρνηση της ΝΔ την περίοδο 2004-2009 η οποία μέσα από την πανομοιότυπη πολιτική, οδήγησε τη Χώρα στα χέρια των δανειστών και των Μνημονίων.

Ο διττός στόχος αυτής της στρατηγικής είναι, αφενός η δημιουργία ενός κομματικού στρατού για τη διάσωση των ποσοστών των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ενόψει των Εθνικών Εκλογών, αφετέρου η δημιουργία τοπικών πυρήνων, οι οποίοι θα συνδράμουν τις δημοτικές παρατάξεις που πρόσκεινται στους ΣΥΡΥΖΑΝΕΛ προκειμένου να «πιάσουν» το κατώφλι εκλογής του 3% που με δόλιο τρόπο πέρασαν στον Κλεισθένη (ν.4555/18).

 

ΙΙ. Η κομματικοποίηση της Δ.Δ. απειλή για την ανεξαρτησία & την μισθολογική εξέλιξη των δημοσίων υπαλλήλων

Αντίστοιχη είναι η κατάσταση αναφορικά με τις θεσμικές επιλογές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με μόνο σκοπό τη χειραγώγηση της Δημόσιας Διοίκησης μέσα από την πλήρη κομματικοποίηση των διαδικασιών επιλογής στελεχών σε νευραλγικές θέσεις, την υποβάθμιση της ανεξαρτησίας των δημοσίων λειτουργών. Τα στοιχεία είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικά για την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

  • Επιβεβαιώνεται ότι βασική προτεραιότητα της διακυβέρνησής των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ήταν να αυξήσουν τις θέσεις των μετακλητών στα γραφεία τους. Ο αριθμός των μετακλητών υπαλλήλων από 1.901 (Δεκ.2015) έχει εκτοξευτεί στους 2.533 (Ιουλ.2018).
  • Η Έκθεση συμμόρφωσης του ESM (σελ.47) επισημαίνει αυτό που το Κίνημα Αλλαγής έχει ήδη αναδείξει με προηγούμενη ανακοίνωσή του: Μέχρι και σήμερα η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν έχει ορίσει κανέναν από τους 69 Διοικητικούς Γραμματείς των Υπουργείων σύμφωνα με τις διαδικασίες του ν.4696/18, προσπαθώντας μέσα από την κωλυσιεργία αυτή να μην εφαρμόσει τις διαδικασίες για την αποκομματικοποίηση της Δημόσιας Διοίκησης.
  • Η βάναυση καταπάτηση των διατάξεων του ν.4369/2016 που προβλέπει την επιλογή για τις θέσεις αυτές μέσω του Μητρώου Στελεχών Δημόσιας Διοίκησης, πότε παρεμβαίνοντας στις θεσμοθετημένες διαδικασίες επιλογής μέσω Α.Σ.Ε.Π. και του Ειδικού Συμβουλίου Επιλογής Διοικήσεων (Ε.Σ.Ε.Δ.).

Δυστυχώς, η πολιτική αυτή βλάπτει τη συντριπτική πλειονότητα των δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργών της Δημόσιας Διοίκησης, οι οποίοι καλούνται να απολογηθούν για τις κομματικές επιλογές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί η αντίληψη που υφίσταται για αύξηση των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων μεταξύ των ετών 2015-2018, όταν η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, καθώς:

  • Μεταξύ 2014-2018 οι αμοιβές των συμβασιούχων και μετακλητών, αυξήθηκαν κατά 17%
  • Ο μισθός των μετακλητών και εκείνων που συνήθως προσλαμβάνονται εκτός διαδικασιών ΑΣΕΠ (δηλαδή κατά κανόνα των κομματικών φίλων), αυξήθηκε σημαντικά καθότι με συγκεκριμένες νομοθετικές παρεμβάσεις της Κυβέρνησης οι συγκεκριμένες κατηγορίες υπαλλήλων ευνοήθηκαν (παρ. ήδη, τον Δεκέμβριο 2015 με το άρθρο 9 του νόμου 4354/15 ένας μετακλητός κατατάσσεται με μέχρι και 13 μισθολογικά κλιμάκια προβάδισμα έναντι ενός απλού υπαλλήλου με τα ίδια προσόντα, δηλ. μισθολογικά κλιμάκια 26 ετών (!)).

 

ΙΙΙ. Ο εμπαιγμός των δημοσίων υπαλλήλων αναφορικά με την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μαζί με τον φύλλα προσκείμενο Τύπο, την ίδια ώρα που παρακινούν έμμεσα τους Δημοσίου Υπαλλήλους να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη για τη διεκδίκηση του 13ου και 14ου μισθού, κρατούν κρυφό από την Κοινωνία ότι έχουν προσφύγει στο Σ.τ.Ε. κατά όλων όσων έχουν δικαιωθεί Πρωτοδίκως αναφορικά με την καταβολή των επιδομάτων εορτών και αργίας.

Σήμερα αποκαλύπτουμε ότι ο Υπουργός Οικονομικών, δια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (Ν.Σ.Κ.) ΌΧΙ ΜΌΝΟ έχει ασκήσει ήδη Αιτήσεις Αναιρέσεως κατά όλων των Πρωτόδικων Αποφάσεων της Δικαιοσύνης που δικαιώνουν δημοσίους υπαλλήλους αναφορικά με την καταβολή των επιδομάτων εορτών και αργίας, αλλά ΧΩΡΊΣ ΝΤΡΟΠΉ παραδέχεται ότι όλες οι δημοσιονομικές παρεμβάσεις της περιόδου 2010-2015 ήταν αναγκαίες και ΓΚΡΕΜΊΖΕΙ το μυθιστόρημα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για έξοδο από τα Μνημόνια. Ειδικότερα σε όλες τις αναιρέσεις που έχει ασκήσει ο Υπουργός Οικονομικών:

  • Θεωρεί επιβεβλημένες τις μειώσεις των επιδομάτων που έγιναν το 2010 για τον εξορθολογισμό της μισθοδοτικής δαπάνης στο Δημόσιο Τομέα.
  • Υπερασπίζεται την μείωση της μισθολογικής δαπάνης που επήλθε με το ν.4024/11, προκειμένου να εξοικονομηθούν πόροι και να εξορθολογιστεί η κατάσταση των πάσης φύσεως επιδομάτων στο δημόσιο τομέα ως ίσχυε.
  • Υπερασπίζεται τα μέτρα της 2ης δανειακής σύμβασης της Χώρας (ν.4046/12) προκειμένου να διασφαλιστεί η θέση της Χώρας στην Ευρωζώνη και η δημοσιονομική σταθερότητα και τέλος
  • Υποστηρίζει ότι το σύνολο των μέτρων της περιόδου 2010-2013 ήταν αναγκαία για τη Χώρα προκειμένου να μειωθούν οι δημόσιες δαπάνες, όπως η μείωση του ύψους των αποδοχών των υπαλλήλων του Δημοσίου, προκειμένου να διασωθεί η Χώρα, αναγνωρίζοντας ότι υφίσταντο εξαιρετικοί λόγοι υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος (!).