"Δυστυχώς στη συζήτηση για την "Κατάσταση των Ρομά στην Ευρώπη" η αρμόδια Επίτροπος Βίβιαν Ρέντινγκ δεν μπόρεσε να δώσει καμιά ουσιαστική απάντηση, στη δίωξη μιας εθνότητας όπως οι Ρομά, αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή του κ. Μπαρόζο αντί να υπερασπίζεται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα προτιμά να υπερασπίζεται τις ιδεολογικά συγγενείς συντηρητικές κυβερνήσεις όπως αυτή του κύριου Σαρκοζί.
Στην Ευρωπαϊκή ιστορία έχουμε πολλά παραδείγματα όπου σε περιόδους μεγάλης οικονομικής κρίσης εντοπίζονται αποδιοπομπαίοι τράγοι για να απομακρυνθεί η πίεση από τις υπεύθυνες κυβερνήσεις. Πιστεύαμε ότι αυτό ανήκει στο παρελθόν. Κάναμε λάθος. Η οικονομική κρίση είχε ως αποτέλεσμα την στοχοποίηση αρχικά των μεταναστών και στη συνέχεια των Ρομά.
Απελαύνοντας από τη Γαλλία 11.000 Ρομά η συντηρητική κυβέρνηση Σαρκοζί διεκδικεί την ίδια ανοχή που η ΕΕ επέδειξε έναντι της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι. Την ίδια ανοχή θα διεκδικήσουν ενδεχομένως και άλλες χώρες με μεγάλες ομάδες Ρομά. Το ερώτημα για μας δεν είναι πως ανεχόμαστε να βαφτίζεται μια συγκεκριμένη μερίδα του πληθυσμού " κοινωνικό βαρίδι" ή " απειλή για τη δημόσια ασφάλεια" με ρατσιστικά κριτήρια. Αλλά πως γίνεται η ανοχή στο ρατσισμό να μετατρέπεται σε κανόνα. Με τι ηθικό έρεισμα "εμείς", η πολιτισμένη κοινότητα αρχών και αξιών, θα θέσουμε κανόνες ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε χώρες που σήμερα αιτούνται την ένταξη τους στην Ένωση.
Το επιχείρημα ότι η πλειοψηφία εγκρίνει τους ρατσιστικούς διωγμούς αποτελεί ντροπή για τη Γαλλία, ντροπή για την Ευρώπη. Η ευθύνη ανήκει σήμερα στον κύριο Σαρκοζί. Το ζήτημα είναι εάν δικαιούται η υπόλοιπη Ευρώπη να παρακολουθεί τη ρατσιστική δίωξη πολιτών της άφωνη και άτολμη. Σ αυτήν την περίπτωση η ανοχή είναι συνενοχή"