ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ
ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ
ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
ΓΕΝΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ
LUIS AYALA
ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΝΟΤΙΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ
DIAMINI ZUMA
ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
ΣΤΟ DURBAN
(ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ)
L. AYALA: Καλημέρα σας, κυρίες και κύριοι. Ευχαριστώ για την παρουσία σας εδώ, σε αυτή τη συνάντηση της ομάδας της Σοσιαλιστικής Διεθνούς με τους εκπροσώπους του Τύπου. Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου είναι Πρόεδρος της παγκόσμιας οργάνωσης των σοσιαλδημοκρατικών, εργατικών και σοσιαλιστικών κομμάτων, της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μέλος της οποίας είναι και το Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο της Νότιας Αφρικής. Έχουμε επίσης κοντά μας την Υπουργό Diamini Zuma, μία από τους ηγέτες του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου, μέλους μας στη Νότια Αφρική.
Εγώ είμαι ο Luis Ayala από τη Χιλή και Γενικός Γραμματέας της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Η Σοσιαλιστική Διεθνής είναι η παγκόσμια οργάνωση, που ενώνει όλες τις προοδευτικές δυνάμεις και πολιτικά κόμματα απ' όλες τις ηπείρους. Σήμερα, έχουμε 162 κόμματα - μέλη, που δραστηριοποιούνται στις περισσότερες δημοκρατίες του κόσμου, ή που μάχονται και αγωνίζονται για τη δημοκρατία σε περιοχές όπου υπάρχουν ακόμα αυταρχικά καθεστώτα, τον 21ο αιώνα.
Η Σοσιαλιστική Διεθνής, που ιδρύθηκε το 1951 και δραστηριοποιείται έντονα γύρω από τις θεμελιακές δεσμεύσεις του κινήματος για τη δημοκρατία, την ειρήνη, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισονομία, την ισότητα των φύλων, στον αγώνα για την καταπολέμηση της φτώχειας και για τόσα άλλα ζητήματα, είναι επίσης πολύ δραστήρια στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή.
Υπάρχει μια ιστορική παράδοση συμμετοχής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς σε όλα αυτά τα παγκόσμια ζητήματα από παλιά, από τις περίφημες εκθέσεις Βορρά-Νότου, την Κοινή μας Επιβίωση, ή τις φωνές που ενώθηκαν στις δεκαετίες του '70 και του '80, πίσω από τις εκθέσεις του Βίλλυ Μπραντ ή του Ούλοφ Πάλμε, για την Κοινή μας Ασφάλεια, το Κοινό μας Μέλλον.
Πολλές από τις έννοιες που μας είναι σήμερα πολύ οικείες, διαμορφώθηκαν στο πλαίσιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Όπως η αειφόρος ανάπτυξη, που οδήγησε στο Ρίο πριν από 20 χρόνια, υπήρξε στοιχείο μιας έκθεσης, που είχαν εκπονήσει πολλοί ηγέτες της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Τα θέματα της κλιματικής αλλαγής, τα επεξεργαζόμαστε μέσα σε μία Επιτροπή, της οποίας είναι μέλος η κυρία Zuma. Επικεφαλής αυτής της Επιτροπής ήταν δύο πρώην Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων, ο Ricardo Lagos, πρώην Πρόεδρος της Χιλής, και ο πρώην Πρωθυπουργός της Σουηδίας, Göran Persson, πλαισιωμένοι από άτομα απ' όλες τις ηπείρους, από χώρες όπως το Μεξικό και ο Παναμάς, μέχρι τη Ρωσία, την Ινδία ή τη Νότια Αφρική, που εκπροσωπείται από την κυρία Zuma, το Μαρόκο και πολλές άλλες.
Η εν λόγω Επιτροπή υπέβαλε μια έκθεση στα Ηνωμένα Έθνη το 2009, με τίτλο «Από μία Οικονομία Υψηλής Κατανάλωσης Άνθρακα σε μία Κοινωνία Χαμηλής Κατανάλωσης Άνθρακα». Όλα αυτά έχουν απήχηση σε πολλές συζητήσεις, στο πλαίσιο της Διάσκεψης των Κομμάτων (COP - Conference of the Parties).
Αυτές οι εκθέσεις περιλαμβάνουν, επίσης, ορισμένες έννοιες, που είναι παρούσες όχι μόνο σε όλα τα πολιτικά μας προγράμματα, αλλά και στις συζητήσεις που γίνονται στους διαδρόμους και σε αυτή την αίθουσα, στο Ντουρμπάν, όπως η έννοια της κλιματικής δικαιοσύνης, που αναπτύχθηκε από πολύ νωρίς μέσα σε αυτή την πολιτική οικογένεια.
Ήμασταν λοιπόν εδώ στο τέλος Οκτωβρίου, ως Επιτροπή, με μέλη των κομμάτων που βρίσκονται στην Κυβέρνηση. Σήμερα, υπάρχουν περίπου 50 Κυβερνήσεις με σοσιαλδημοκρατική ηγεσία σε διάφορες περιοχές. Για παράδειγμα, υπάρχουν 15 στην Αφρική.
Πολλοί Υπουργοί Περιβάλλοντος, που έχουν κυβερνητικά αξιώματα, είχαν συγκεντρωθεί εδώ στο τέλος Οκτωβρίου, πριν από την παρούσα Διάσκεψη. Είχαμε την ευκαιρία να υποδεχθούμε τον Πρόεδρο Zuma και να συζητήσουμε μαζί του, και επίσης, όπως είπα, με πολλούς Υπουργούς από αυτή την ήπειρο, αλλά και από την Ασία και τη Λατινική Αμερική, προετοιμάζοντας αυτή τη Διάσκεψη.
Συμφωνήσαμε σε μια σειρά κοινών προτεραιοτήτων, που θα βρείτε όλα τα βασικά θέματα που περιλαμβάνονται στις συζητήσεις αυτές τις μέρες εδώ, από το Πράσινο Ταμείο για το Κλίμα, έως την έννοια της προσαρμογής και του μετριασμού, καθώς και τα αποτελέσματα, τις ελπίδες και τις προσδοκίες του πολιτικού μας Κινήματος.
Τώρα, λοιπόν, θα σας παρουσιάσουμε ορισμένα από τα θεμελιώδη ζητήματα, που ενώνουν τους σοσιαλδημοκράτες όλου του κόσμου, στον αγώνα τους υπέρ της κλιματικής δικαιοσύνης και κατά της κλιματικής αλλαγής.
Ο πρώτος που θα μας μιλήσει είναι ο Πρόεδρός μας, Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος είναι και αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος στην Ελληνική Βουλή, επικεφαλής του κόμματος - μέλους μας, του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος στην Ελλάδα.
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Ευχαριστώ Luis και ευχαριστώ, επίσης, την κυρία Υπουργό, Zuma, που βρίσκεται κοντά μας, εκπροσωπώντας την Κυβέρνηση και το λαό της Νότιας Αφρικής. Θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μας για την φιλοξενία της, σε μία τόσο καλά οργανωμένη Διάσκεψη, σε κρίσιμες στιγμές.
Αλλά και η Νότια Αφρική έχει παίξει καταλυτικό και σημαντικό ρόλο στην περιοχή και στην Κοινότητα για την Ανάπτυξη της Νότιας Αφρικής, δίνοντας το παράδειγμα ενός νέου μείγματος ενέργειας, καθώς επίσης και διασυνοριακής συνεργασίας, από πάρκα έως και μεταφορά τεχνολογίας, προκειμένου να αποτελέσει το πρότυπο για το τι μπορεί να επιτευχθεί μέσω της συνεργασίας σε περιφερειακή βάση.
Βρίσκομαι εδώ, για να υπογραμμίσω την επείγουσα ανάγκη, που εγώ και εμείς αντιλαμβανόμαστε, ως σοσιαλιστές και ως παγκόσμια σοσιαλδημοκρατική οικογένεια, να αντιμετωπίσουμε την κρίση που έχουμε άμεσα μπροστά μας, την κλιματική κρίση.
Βρίσκομαι, όμως, εδώ και ως Έλληνας, προερχόμενος από μια περιοχή, την Ευρώπη, που γνωρίζει μια πρωτοφανή κρίση, μια δημοσιονομική κρίση. Το λέω αυτό, επειδή τα τελευταία χρόνια, λόγω της δημοσιονομικής κρίσης, υπάρχει φθίνουσα προσοχή για την κλιματική αλλαγή και την κρίση που οφείλεται σε αυτήν.
Είμαι λοιπόν εδώ όχι μόνο για να σα πω ότι αυτό είναι λάθος, και σας το λέω, παρά την δημοσιονομική κρίση, αλλά επίσης επειδή πιστεύω, είμαι απόλυτα πεπεισμένος, έχοντας ζήσει την κρίση στην Ελλάδα, ότι χρειαζόμαστε μια νέα στρατηγική, όχι μόνο για την Ευρώπη, αλλά και για την παγκόσμια οικονομία μας, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε μαζί και ταυτόχρονα τόσο τη δημοσιονομική κρίση, όσο και την κρίση της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής.
Έχουμε να κάνουμε με δύο προκλήσεις. Υπάρχουν και άλλες πολλές, αλλά αυτές είναι δύο μεγάλες προκλήσεις, που πρέπει να αντιμετωπιστούν ταυτόχρονα.
Η στρατηγική αφορά στις επενδύσεις, επενδύσεις που θα τονώσουν την πράσινη ανάπτυξη που, με τη σειρά της, θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας εκεί όπου υπάρχουν ανεργία και φτώχεια. Πράσινη ανάπτυξη, που θα επιφέρει τεχνολογικές καινοτομίες και μεταφορά τεχνογνωσίας, πράσινη ανάπτυξη που θα εξασφαλίσει επενδύσεις για τα απαραίτητα έργα υποδομής, ώστε να περάσουμε από μια οικονομία υψηλής κατανάλωσης άνθρακα, σε μια κοινωνία χαμηλής κατανάλωσης άνθρακα, με ανάλογα δίκτυα, υποδομές, μεταφορές και επικοινωνίες.
Πράσινη ανάπτυξη, που θα αλλάξει τις προτεραιότητες στην εκπαίδευση και κατάρτιση ανά τον κόσμο προς τα νέα επαγγέλματα, τις νέες τεχνολογίες, αλλά και προκειμένου να αλλάξει η νοοτροπία της καταναλωτικής κοινωνίας. Πρέπει να δημιουργηθεί μια κοινωνία, που θα φροντίζει τις δικές της ανάγκες, που δεν θα υπονομεύει όμως τους πόρους του πλανήτη σε βάρος των επόμενων γενεών.
Συνεπώς, η πράσινη ανάπτυξη είναι πολύ σημαντική. Για παράδειγμα, στη χώρα μου, επενδύουμε σε φωτοβολταϊκά και εναλλακτικές, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με σκοπό να γίνουμε το κέντρο της περιοχής. Είμαστε μια χώρα με πολλά νησιά, πολύ ήλιο, αέρα και γεωθερμική ενέργεια. Και πιστεύουμε, λοιπόν, ότι αυτή είναι μία από τις μεγάλες στρατηγικές, που θα μας επιτρέψουν να αντιμετωπίσουμε το δημοσιονομικό μας πρόβλημα, το πρόβλημα χρέους μας.
Φυσικά, τη χρηματοδότηση αυτής της επένδυσης, το βάρος της, θα πρέπει να το επωμιστούν, ως επί το πλείστον, οι αναπτυγμένες χώρες. Προφανώς, οι αναδυόμενες οικονομίες διαδραματίζουν όλο και πιο ουσιαστικό ρόλο, αλλά πιστεύουμε, στην σοσιαλδημοκρατική μας οικογένεια, ότι η χρηματοδότηση μπορεί να προέλθει και από άλλους μηχανισμούς. Από μερικές καινοτομίες, όχι κακές καινοτομίες του χρηματοπιστωτικού κλάδου, αλλά καλές καινοτομίες, όπως ο φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, αυτό που στο παρελθόν ονομαζόταν φόρος «Tobin». Ο φόρος αυτός θα επιβαλλόταν στις τράπεζες και τις συναλλαγές.
Θα μπορούσε να αποφέρει σημαντικά έσοδα, για να χρησιμοποιηθούν για ανάπτυξη, ιδιαίτερα για πράσινη ανάπτυξη.
Προφανώς, ένας άλλος φόρος είναι ο φόρος επί του διοξειδίου του άνθρακα, που έχει προτείνει η οικογένειά μας, ένας παγκόσμιος φόρος, που θα ανακατανεμηθεί για να βοηθήσει κυρίως τις αναπτυσσόμενες χώρες και να μας επιτρέψει να χρηματοδοτήσουμε, μέσα από αυτό το φόρο, τη μεταφορά τεχνολογίας, την κατάρτιση και τις υποδομές.
Στην Ευρώπη, έχουμε επίσης προτείνει την ιδέα των ευρωομολόγων, όχι μόνο για τη σταθεροποίηση της δημοσιονομικής κατάστασης, αλλά και για επενδύσεις σε έργα, προκειμένου να καταστεί η Ευρώπη μια πιο πράσινη οικονομία.
Κατά συνέπεια, αυτό είναι ένα βασικό ζήτημα που έχουμε, πώς να αντιμετωπίσουμε το δημοσιονομικό πρόβλημα μέσα από την ανάπτυξη.
Δεύτερον, διαπιστώνουμε τα τελευταία χρόνια ότι το θέμα της κλιματικής αλλαγής είναι όλο και λιγότερο ένα ζήτημα που αφορά μόνο μια ελίτ. Δεν αφορά μόνον τις πλουσιότερες χώρες μας, που απλώς ανησυχούν για το περιβάλλον. Είναι ένα πρόβλημα που αφορά στους φτωχότερους, τον αναπτυσσόμενο κόσμο. Υπήρξε ένα χάσμα και οι επιπτώσεις από τις κλιματικές αλλαγές πλήττουν όλο και περισσότερο τους φτωχότερους στις κοινωνίες μας και στον κόσμο.
Συνεπώς, η αντιμετώπιση του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής συνεπάγεται υποχρεωτικά και την αντιμετώπιση του προβλήματος της κοινωνικής συνοχής. Η κλιματική αλλαγή πρέπει να αντιμετωπιστεί με τρόπο που να οδηγεί σε μια πιο δίκαιη κοινωνία.
Άρα, η δικαιοσύνη, η κοινωνική δικαιοσύνη και η κοινωνική συνοχή, αποτελούν βασικό στόχο της προσέγγισής μας. Είναι κάτι πολύ σημαντικό στις κοινωνίες μας, είτε πρόκειται για βοήθεια προς τους ανέργους για να βρουν δουλειά, φροντίζοντας και τη νέα γενιά στις αναπτυσσόμενες χώρες, είναι όμως πολύ σημαντικό και για τις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου υπάρχει φτώχεια, και πρέπει να αντιληφθούμε ότι έχουν πληγεί από την κλιματική αλλαγή και τα προβλήματά της.
Μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία, πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικά η ανακατανομή, όχι μόνο του πλούτου, αλλά και της τεχνολογίας, να γίνεται με τρόπο που να ενδυναμώνει, να μεταβιβάζει εξουσίες - και το πιστεύουμε ακράδαντα - στους λαούς, στους πολίτες του κόσμου και, φυσικά, στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Δεν επιθυμούμε να δημιουργήσουμε περισσότερες εξαρτήσεις στους λαούς μας και ιδιαίτερα στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Θέλουμε αυτή η βοήθεια, αυτή η μεταφορά, να αποφέρει μεγαλύτερη αυτονομία, περισσότερες δυνατότητες, μεγαλύτερη ενδυνάμωση των πολιτών.
Το τρίτο και τελευταίο σημαντικό θέμα είναι ότι όλη αυτή η υπόθεση συνδέεται με την ειρήνη. Οι χώρες αντιλαμβάνονται ότι όλο και περισσότερο, πέρα από την κούρσα των εξοπλισμών, πέρα από το δημοσιονομικό αγώνα, σε τελευταία ανάλυση, οι χώρες και οι κοινωνίες αγωνίζονται για μια βιώσιμη ανάπτυξη. Είναι ένας αγώνας για μ ια πράσινη ανάπτυξη, προκειμένου να δημιουργήσουμε οικονομίες που θα είναι στην πρωτοπορία, και αυτές θα είναι εκείνες που φροντίζουν το περιβάλλον με βιώσιμο τρόπο.
Η δε ασφάλεια θα συνδέεται πολύ περισσότερο - ίσως αυτό να αποτελεί και την προτεραιότητα της ασφάλειας - με θέματα ενέργειας και κλιματικής αλλαγής. Συνεπώς, αντιλαμβανόμαστε όλο και περισσότερο ότι το να φροντίσουμε για το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής είναι ένας αποτελεσματικός και σημαντικός τρόπος να φροντίσουμε για την ειρήνη, για την αποφυγή δημιουργίας προβλημάτων μεταξύ χωρών σχετικά με πόρους, είτε πρόκειται για υδάτινους, είτε για ενεργειακούς ή άλλους.
Όλοι γνωρίζουμε ότι, σήμερα, θα καταλήξουμε σε ορισμένα συμπεράσματα. Ελπίζουμε ότι θα υπάρξει μια δεύτερη δέσμευση για την περίοδο του Κιότο, αλλά ανησυχούμε ότι το Κιότο μπορεί να βρίσκεται σε μονάδα εντατικής θεραπείας και δεν θα απομείνει αρκετό «κρέας».
Ελπίζουμε ότι θα δημιουργηθεί ένα Πράσινο Ταμείο για το Κλίμα. Ωστόσο, δεν γνωρίζουμε, αν αυτό θα είναι τελικά ένα άδειο κουτί, χωρίς κονδύλια, γι' αυτό θέλουμε να δούμε τα αναγκαία κεφάλαια. Είναι πολύ σημαντικό, ειδικά για τις αναπτυσσόμενες χώρες.
Επιθυμούμε να καταλήξουμε σε μια δεσμευτική Συνθήκη, πέραν του 2015, ει δυνατόν. Και φυσικά, με την παρουσία της τεχνολογίας, την ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού και τη συμμετοχή των ΜΚΟ.
Ωστόσο φοβούμαι - και αυτό, το είδαμε και με τη δημοσιονομική κρίση στην Ευρώπη - ότι κάνουμε πολύ λίγα, πολύ αργά. Το να λέμε τα προφανή είναι περιττό, ότι δηλαδή βιώνουμε σήμερα μία κρίση όχι μόνο στην Ευρώπη, όπου καθυστερούμε, αλλά πρέπει να δούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε την κλιματική αλλαγή με αποτελεσματικό τρόπο.
Ασχολούμαστε με τα προβλήματα κατόπιν εορτής, ενώ οι αρνητικές επιπτώσεις έχουν ήδη εκδηλωθεί, και σκεφτόμαστε περισσότερο την προσαρμογή παρά την πρόληψη. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο, επειδή όταν φθάσουμε στο στάδιο της προσαρμογής, είναι ήδη πολύ αργά και οι παράπλευρες ζημιές είναι τεράστιες. Τι θα πούμε στις μικρές νησιωτικές χώρες, αν βρεθούν κάτω από τη στάθμη της θάλασσας και καταστραφούν οι πολιτισμοί τους; Πώς θα τους μιλήσουμε για προσαρμογή;.
Γι' αυτό και η έκκλησή μας προς την παγκόσμια κοινότητα είναι να προχωρήσουμε πέραν από τις διαιρέσεις. Χρειαζόμαστε αλληλεγγύη μεταξύ μας, πλούσιοι και φτωχοί, ανεπτυγμένες, αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες χώρες. Είναι μια ευκαιρία να αντιμετωπιστούν πολλές και σημαντικές προκλήσεις. Και διαθέτουμε τις σχετικές ικανότητες, ως ανθρωπότητα, να αντιμετωπίσουμε αυτά τα ζητήματα, αν δουλέψουμε μαζί.
Αν όχι, θα καταποντιστούμε μαζί. Αν το πετύχουμε, όμως, αυτή θα είναι μια καταπληκτική, μοναδική στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας, για να δημιουργηθεί μια δικαιότερη, μια πιο ισότιμη και ανθρώπινη κοινωνία, με τη μετάβαση από μια αναποτελεσματική οικονομία υψηλής κατανάλωσης άνθρακα, σε μια πιο ανθρώπινη κοινωνία χαμηλής κατανάλωσης άνθρακα.
Ευχαριστώ πολύ και θα ήθελα να ευχαριστήσω και πάλι την Υπουργό Zuma.
D. ZUMA: Ευχαριστώ πολύ και σας ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε, για την παρουσίασή σας. Νομίζω ότι όλοι οφείλουμε να λάβουμε υπόψη τα όσα είπε ο Πρόεδρος, ότι πρέπει να ενωθούμε, η ανθρωπότητα πρέπει να αντιμετωπίσει ενωμένη αυτό το θέμα, για να αποφευχθεί μία κρίση στο άμεσο μέλλον.
Αλλά η Νότια Αφρική και άλλες περιοχές της αφρικανικής ηπείρου συμφωνούν ότι η κλιματική αλλαγή και η βιώσιμη ανάπτυξη δεν είναι δύο έννοιες αλληλο-αποκλειόμενες. Η κλιματική αλλαγή, η βιώσιμη ανάπτυξη και τα υγιή οικοσυστήματα αποτελούν ένα σύνολο.
Συνεπώς, ως Αφρικανοί και ως αναπτυσσόμενες χώρες, πρέπει να βοηθηθούμε, για να βελτιώσουμε τις ικανότητές μας ως προς τη μεταφορά τεχνολογίας, προκειμένου να ξεπεράσουμε τα εμπόδια και να αναπτύξουμε μια καθαρότερη, πράσινη οικονομία, χωρίς να περάσουμε τη διαδικασία που γνώρισε η βιομηχανική επανάσταση.
Μπορούμε να το επιτύχουμε, αν μας βοηθήσουν να βελτιώσουμε τις ικανότητές μας, παρέχοντάς μας οικονομική βοήθεια και τεχνολογία, που θα μας επιτρέψουν να στραφούμε προς καθαρότερη ενέργεια.
Η Αφρική και συγκεκριμένα οι μικρές νησιωτικές χώρες, είναι προικισμένες με ήλιο και αέρα. Στην Αφρική, υπάρχουν επίσης δυνατότητες υδροηλεκτρικής ενέργειας.
Αν λοιπόν διαθέτουμε την τεχνολογία και τα οικονομικά μέσα, θα είμαστε σε θέση να αναπτυχθούμε, χρησιμοποιώντας καθαρότερες και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Στην Αφρική, υπάρχει επίσης το οροπέδιο Βελτ, πρέπει συνεπώς να φροντίσουμε να μην απογυμνωθούν τα τροπικά μας δάση και οι προστατευόμενες περιοχές. Η Νότια Αφρική είναι μία από τις έξι χώρες με μεγάλη ποικιλότητα.
Συνεπώς, πρέπει να διαφυλαχτούν αυτά τα στοιχεία, ως μέρος της γενικής προσπάθειας αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, φροντίζοντας να σώσουμε σήμερα τον πλανήτη μας για τις μελλοντικές γενιές.
L. AYALA: Ευχαριστώ πολύ, κυρία Υπουργέ. Υπάρχουν ερωτήσεις;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ευχαριστώ πολύ. Συγχαρητήρια γι' αυτή την πρωτοβουλία. Θα ήθελα να παρακαλέσω τον Πρόεδρο, να μας μιλήσει πιο συγκεκριμένα για την επιρροή των χωρών που έχουν πρόσβαση σε διεθνείς Οργανισμούς, κυρίως στον ΟΗΕ, στη διαμόρφωση κοινών προτάσεων, που οδηγούν σε αποτελεσματικές λύσεις, επειδή στο μέλλον, δυστυχώς, η ιστορία θα κατηγορεί τους ηγέτες μας, αν αποτύχουμε στη σημερινή μας συνάντηση.
Φυσικά, στην αρχή της συνεδρίασης της «COP 17»,ο Εκτελεστικός Διευθυντής μάς μίλησε για «COP 18». Πρέπει, όμως, να δραστηριοποιηθούμε τώρα, όχι σε πέντε ή δέκα χρόνια. Όλοι μας, όπως και οι δύο προλαλήσαντες, υπογραμμίζουμε τις απειλές που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα ως προς την ασφάλεια.
Θα ήθελα, συνεπώς, να μάθω πού θα παρουσιάσουμε αυτές τις προτάσεις και ποιος θα είναι ο ρόλος των διεθνών Οργανισμών, όπως του ΟΗΕ, και στρέφομαι κυρίως στην κυρία Zuma, που υπήρξε Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας και μπορεί κάτι να μας πει από την προσωπική της εμπειρία. Ευχαριστώ.
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα παράδοξο στον πλανήτη μας. Όλο και περισσότερο, οι πολίτες μας, ιδιαίτερα η νέα γενιά, αλλά γενικά οι πολίτες μας, αντιλαμβάνονται ότι έχουμε μια κοινή ατζέντα. Υπάρχουν κοινά προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως ανθρωπότητα.
Είτε πρόκειται για χρηματοπιστωτική κρίση, είτε για παγκόσμια κλιματική αλλαγή, είτε ακόμα για μετανάστευση εξαιτίας των πολέμων, της κλιματικής αλλαγής και των ανισοτήτων. Αντιμετωπίζουμε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, όπου υπάρχουν τεράστιες ανισότητες, οι οποίες δημιούργησαν προβλήματα για τη νέα γενιά, κυρίως την έλλειψη απασχόλησης.
Παράλληλα, όμως, αν και συγκλίνουμε στην κατανόηση αυτών των προβλημάτων, δεν συγκλίνουμε και στην αντιμετώπισή τους, παρ' όλο που διαθέτουμε την ικανότητα.
Και εδώ πιστεύω ότι ο ρόλος του ΟΗΕ είναι προφανώς πολύ σημαντικός. Γνωρίζω ότι εσείς εκπροσωπείτε εδώ την Αυτού Εξοχότητα, το Διεκκλησιαστικό Κίνημα στη Γενεύη και, συνεπώς, γνωρίζετε τη σημασία αυτού του θέματος. Πιστεύω ότι η κοινότητα των ΜΚΟ, οι εκκλησιαστικές κοινότητες, η επιστημονική κοινότητα, η κοινότητα των ακτιβιστών, η κοινότητα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, χρειαζόμαστε ένα σαρωτικό κίνημα σε όλο τον κόσμο για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, προκειμένου να πιέσουμε, να ευαισθητοποιήσουμε τις Κυβερνήσεις μας, να συνεργαστούν σε αυτά τα θέματα.
Πιστεύω ειλικρινά ότι μπορούμε να πετύχουμε, αλλά πιστεύω επίσης ότι υπάρχει σε μεγάλο βαθμό μια πολιτική φόβου, ενώ χρειαζόμαστε πολιτική ελπίδας και πεποίθησης ότι μπορούμε να συνεργαστούμε. Και αυτό είναι νομίζω το πνεύμα του Κινήματός μας, που προσπαθούμε να εκπροσωπήσουμε σήμερα.
D. ZUMA: Ευχαριστώ. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να αντιληφθούμε όλοι εδώ, ότι το μέλλον εξαρτάται από το τι θα κάνουμε σήμερα και ότι πρέπει να αφήσουμε τα βραχυπρόθεσμα στενά συμφέροντα και να κοιτάξουμε μακριά το συλλογικό μας συμφέρον.
Αν λοιπόν η κάθε χώρα ακολουθήσει αυτή την τακτική, θα μπορέσουμε να δούμε μαζί ποιο είναι το συλλογικό συμφέρον για το μέλλον του πλανήτη και να δούμε μαζί τι θα κάνουμε.
Συνεπώς, όπως λέει ο Πρόεδρος, οι Κυβερνήσεις πρέπει να πιεστούν, για να δουν πέρα από τα βραχυπρόθεσμα και στενά εθνικά τους συμφέροντα σε αυτό τον τομέα.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί και είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να γίνει αυτή τη στιγμή, προκειμένου να καταλήξουμε σε συμφωνία, που θα μας επιτρέψει να σημειώσουμε σημαντικά βήματα προόδου σε σχέση με το Κανκούν.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πρόεδρε, μιλήσατε για την επιθυμία σας να γίνετε κέντρο πράσινης ενέργειας. Μπορείτε να μας εξηγήσετε περισσότερο πώς προβλέπετε ότι θα γίνει αυτό;
Αναφερθήκατε σε ορισμένες οικονομικές προτάσεις, υπάρχουν ίσως άμεσα σχέδια;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ' όλα, προερχόμενος από τη Μεσόγειο, πρέπει να σας πω ότι η Μεσόγειος έχει ήδη πληγεί και πλήττεται από την κλιματική αλλαγή, καθώς είναι μία από τις περιοχές που απειλούνται περισσότερο.
Και φυσικά, ο αρχαίος πολιτισμός και η ιστορία της, η ποικιλότητα και τα κάλλη της Μεσογείου, θα καταστραφούν. Αυτή θα είναι μια τεράστια απώλεια για όλη την ανθρωπότητα.
Αρχίζουμε να παρέχουμε στα νησιά μας φωτοβολταϊκή, αιολική και γεωθερμική ενέργεια και διαμορφώνουμε ένα σχετικό πρόγραμμα. Ένα από τα προγράμματά μας ονομάζεται «Helios», που σημαίνει ήλιος στα ελληνικά, μια επένδυση στην οποία, πιστεύω, θα συμμετάσχουν πολλές χώρες της Ευρώπης. Αυτό το έργο θα προσφέρει ανανεώσιμη ενέργεια όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στη Βόρεια Ευρώπη.
Αυτό το δίκτυο μπορεί να φτάσει μέχρι τη Βόρεια Αφρική και να συνδεθεί με άλλα έργα, όπως το «Desertec», που συζητήθηκε για τη μεταφορά καθαρής ενέργειας είτε στην Ευρώπη, είτε σε άλλα μέρη της Αφρικής και της περιοχής.
Πρόκειται φυσικά για μείζονα επένδυση. Η χρηματοδότησή της μπορεί να γίνει από την Παγκόσμια Τράπεζα ή την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Εδώ, επίσης, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν τα ευρωομόλογα.
Αυτά απαιτούν συντονισμένη προσπάθεια. Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον στην Ευρώπη από πολλές χώρες, τη Γερμανία π.χ., για επένδυση σε αυτό το έργο. Αυτή είναι, λοιπόν, μία από τις πολλές δυνατότητες.
Επαναλαμβάνω ότι απαιτείται συντονισμένη προσπάθεια. Εκείνο που διαπιστώσαμε, που διαπίστωσα και εγώ τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, είναι ότι οι αγορές δεν είναι εκείνες που θα λύσουν τα προβλήματα. Πρέπει να ρυθμίσουμε τις αγορές, προκειμένου να τις χρησιμοποιήσουμε για καλύτερους σκοπούς, για να υπάρξει ισότητα, για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, αλλά και της κρίσης χρέους.
Και καθώς οι αγορές είναι παγκοσμιοποιημένες, σημαίνει ότι και οι ενέργειές μας και ο συντονισμός μας πρέπει να παγκοσμιοποιηθούν.
Εδώ ακριβώς είναι που πιστεύω ότι η παγκόσμια αλληλεγγύη, που εκπροσωπούμε ως Κίνημα, είναι απολύτως απαραίτητη.