ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ
ΤΗΣ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ (MSZP)
Χαίρομαι ιδιαίτερα που ο Αττίλα Μεστερχάζι είναι υποψήφιος στις επερχόμενες εκλογές της Ουγγαρίας, ως νέος και μάλιστα ο νεότερος σε ηλικία υποψήφιος για το αξίωμα του πρωθυπουργού. Αυτό είναι ενδεικτικό, νομίζω, του καινοτόμου πνεύματος και της έντονης επιθυμίας για ένα ισχυρό δημοκρατικό κίνημα, το οποίο εδράζεται στην ενεργητικότητα της νέας γενιάς. Είμαι μάλιστα ιδιαιτέρως ευτυχής, που βλέπω τόσα νεαρά πρόσωπα στη σημερινή συνάντηση.
Αποφασίσαμε, όπως είπε και ο Αττίλα, τη στενή συνεργασία των χωρών μας. Και ελπίζουμε ότι θα μας δοθεί η ευκαιρία να καλωσορίσουμε πολλούς από εσάς, κατά τις επισκέψεις σας, στην Ελλάδα. Θα μπορούσαμε επίσης να φροντίσουμε, ώστε μέλη της παράταξής μας και εκπρόσωποι της νέας γενιάς, να έρθουν να σας επισκεφθούν και να μείνουν ένα διάστημα μαζί σας εδώ, στην Ουγγαρία.
Επιτρέψτε μου, όμως, πρώτα να εκφράσω την αλληλεγγύη μου στις προσπάθειες που καταβάλλει η Κυβέρνησή σας, με στόχο τη διαχείριση της τρέχουσας κρίσης. Και εμείς αντιμετωπίζουμε μια πολύ δύσκολη κρίση, στη δική μας χώρα.
Θέλω επίσης να εκφράσω την αλληλεγγύη μου στον λαό της Ουγγαρίας. Αυτή είναι μια σαφώς δύσκολη περίοδος, δύσκολη και για τον Ελληνικό λαό, ως προς τα μέτρα που κρίνονται αναγκαία για πολλούς λόγους. Η διεθνής κρίση βεβαίως δυσχέρανε την κατάσταση, όξυνε τα προβλήματα, και εμείς καλούμαστε τώρα να τα αντιμετωπίσουμε σε εθνικό επίπεδο.
Οι Κυβερνήσεις των χωρών μας, αντιμετωπίζουν τα προβλήματα με τόλμη, αλλά και με την επίγνωση ότι είναι μεν οδυνηρή η κατάσταση, όμως γνωρίζουμε ότι υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ. Και τώρα, διάγουμε περίοδο αλλαγών, διαχειριζόμαστε τις οικονομίες μας με τρόπο ώστε να υπάρξει αειφορία, βιωσιμότητα, να καταστούν οι οικονομίες μας αναπτυξιακές και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, κυρίως για τις νεότερες γενιές, ώστε και η νέα γενιά να μπορέσει να ελπίζει σε μια καλύτερη ζωή.
Θέλουμε επίσης οικονομίες που χαρακτηρίζονται από δικαιοσύνη, γιατί πιστεύω ότι αυτή είναι μια αρχή πολύ προσφιλής σε όλους τους σοσιαλδημοκράτες, στα κόμματα της αριστεράς, προκειμένου και το βάρος, αλλά και ο πλούτος που παράγεται, να κατανέμονται στις κοινωνίες μας με τρόπο δίκαιο.
Αυτό αποτελεί συνάρτηση μιας βασικής μας αρχής, και είναι πράγματι ακόμη πιο σημαντικό σε δύσκολες εποχές να εξασφαλίσουμε ένα αίσθημα ισότητας και δικαιοσύνης στους πολίτες, ότι όλοι συμβάλλουν, ανάλογα με τις δυνατότητές τους, στην επίλυση των προβλημάτων.
Πιστεύω όμως, επίσης, ότι δεδομένων των διαστάσεων της διεθνούς κρίσης, συνειδητοποιήσαμε ότι διαθέτουμε περιορισμένες δυνατότητες, αφού αυτή η κρίση υπήρξε και διεθνής, ή έστω διεθνής σε μεγάλο βαθμό, και έτσι διαφάνηκαν μερικές από τις αδυναμίες των κρατών μας. Ήταν μια κρίση διεθνής και, ταυτόχρονα, μια κρίση των αγορών.
Αν ανατρέξουμε στην τελευταία εικοσαετία, θα διαπιστώσουμε ότι έπεσαν δύο τείχη: το Τείχος του Βερολίνου και το τείχος της Γουόλ Στριτ. Πίσω από αυτά τα τείχη, κρύβονταν μάλιστα δύο μύθοι: αυτός του παντοδύναμου κράτους, και ο άλλος της παντοδύναμης αγοράς.
Λέμε λοιπόν ότι επιθυμούμε αγορές και κράτος, που να εξυπηρετούν τους λαούς μας. Ξέρουμε, επίσης, ως σοσιαλδημοκράτες, τι σημαίνει σοσιαλισμός και Δημοκρατία, δηλαδή κοινωνική συνοχή και περιθώριο ελευθερίας και εκπροσώπησης των λαών μας. Αυτές είναι οι έννοιες που πρέπει να βρίσκονται στην υπηρεσία του λαού.
Πίσω από το μύθο του πανίσχυρου κράτους ή της παντοδύναμης αγοράς, κρύβεται η συγκέντρωση εξουσίας στα χέρια των λίγων. Από τη μια, η κρατική γραφειοκρατική δομή, από την άλλη, ο χρηματοπιστωτικός τομέας, συγκέντρωναν αυξημένες εξουσίες, ενώ το ίδιο εξακολουθεί να συμβαίνει σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου.
Το γεγονός αυτό αναδεικνύει την ανάγκη ύπαρξης δημοκρατικών κανόνων και ρυθμίσεων, όχι μόνο στο επίπεδο των μεμονωμένων χωρών μας, αλλά και για το σύνολο της υφηλίου, αρχής γενομένης από την Ευρώπη, η οποία θα θέσει κανόνες αλλά και φραγμούς κατά της κερδοσκοπίας, δημιουργώντας ένα αίσθημα κοινών αξιών και διακυβέρνησης, τόσο της περιοχής μας, δηλαδή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και του κόσμου, του πλανήτη μας.
Αυτό είναι και το πεδίο στο οποίο θα πρέπει να συνεργαστούμε, αφού και προσωπικά, ως επικεφαλής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, παρατηρώ την ολοένα αυξανόμενη αναγκαιότητα - και αυτό θα έλεγα ότι αποτελεί την καινούργια πρόκληση που αντιμετωπίζει η νέα γενιά - μιας ενισχυμένης παγκόσμιας και περιφερειακής διακυβέρνησης.
Από τη μια πλευρά, η Ευρώπη διαθέτει δικούς της θεσμούς και όργανα και αποτελεί, ποικιλοτρόπως, παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο πολλές διαφορετικές χώρες, με διαφορετικές γλώσσες, διαφορετικές παραδόσεις και διαφορετική ιστορία ως κράτη-έθνη, μπορούν να συνεργαστούν και να αντιμετωπίσουν από κοινού πολύ μεγαλύτερα προβλήματα, είτε αυτά αφορούν στην κλιματική αλλαγή, είτε είναι οικονομικά και χρηματοπιστωτικά ζητήματα.
Θα έλεγα ότι χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη. Δεν χρειαζόμαστε όμως απλώς περισσότερη Ευρώπη, αλλά πρέπει να δούμε και πώς το είδος αυτής της συνεργασίας μπορεί να αναπτυχθεί σε παγκόσμιο επίπεδο.
Χρειαζόμαστε περισσότερη παγκόσμια διακυβέρνηση για τη ρύθμιση των αγορών, για την αντιμετώπιση ζητημάτων όπως η κλιματική αλλαγή, για την παροχή κινήτρων και τη δημιουργία ενός πλαισίου υπέρ ενός είδους ανάπτυξης το οποίο θα είναι βιώσιμο, δηλαδή της πράσινης ανάπτυξης, με σεβασμό στο περιβάλλον, αλλά και με αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, των νέων δυνατοτήτων που μας προσφέρονται, όπως είναι οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας, ώστε να κινηθούμε προς μια πιο βιώσιμη οικονομία.
Αυτά είναι τρία πεδία στα οποία μπορούμε να συνεργαστούμε, δηλαδή το πεδίο μιας παγκόσμιας δημοκρατικής συνεργασίας, το πεδίο της παγκόσμιας οικονομικής συνεργασίας και αυτό της πράσινης ανάπτυξης.
Θα προσθέσω επίσης ότι, ως σοσιαλδημοκράτες, που πιστεύουν στις αρχές της δικαιοσύνης, της Δημοκρατίας και της πράσινης ανάπτυξης, διαθέτουμε ένα όραμα, το όραμα της συνοχής των κοινωνιών μας. Πρόκειται για ένα όραμα, θεμελιωμένο όχι στο φόβο, αλλά στην ελπίδα, θεμελιωμένο στη ρεαλιστική ατραπό της αλλαγής, μαζί με την επιθυμία επένδυσης στην πραγματική οικονομία, σε αληθινούς ανθρώπους, σε μια βιώσιμη οικονομία και αειφόρο ανάπτυξη.
Εξαιτίας της παγκόσμιας κρίσης, όμως, πολλοί νιώθουν ένα αίσθημα ανασφάλειας. Και υπάρχουν πολιτικοί και παρατάξεις, που αντί να στηρίζουν και να ενισχύουν τον κόσμο, επιθυμούν τη διατήρηση ενός αισθήματος φόβου και αβεβαιότητας, για να τα εκμεταλλευτούν προκειμένου να εξυπηρετήσουν πολιτικές σκοπιμότητες.
Θέλουν να φοβάται ο λαός, για να ισχυριστούν ότι αυτοί είναι οι ισχυροί ηγέτες που θα λύσουν όλα τα προβλήματα. Αντί να δώσουν τη δύναμη στο λαό τους, προτιμούν να δώσουν φόβο, για να αποκτήσουν εξουσία. Αυτούς τους πολιτικούς, εμείς τους αποκαλούμε λαϊκιστές, εξτρεμιστές, ακροδεξιούς.
Υπάρχουν και εκείνοι, που επιθυμούν να εκμεταλλευτούν τις φοβίες και τα συναισθήματα των συμπολιτών μας, αντί να τους βοηθήσουν. Είναι εκείνοι που επιδιώκουν να κατηγορήσουν άλλους, αντί να δώσουν τη δυνατότητα στην κοινωνία να αλλάξει και να λύσει η ίδια τα προβλήματα. Είναι πολύ εύκολο να πει κανείς ότι ο ξένος, ο άλλος φταίει, και ότι αν φύγει, τα προβλήματα θα λυθούν. Όμως, στην πραγματικότητα, δεν είναι εύκολο. Είναι, θα έλεγα, καταστροφικό.
Αυτό που χρειαζόμαστε είναι περισσότεροι τρόποι αξιοποίησης του δυναμικού όλων μέσα στους κόλπους της κοινωνίας, ώστε να συμβάλουμε στη βελτίωση των κοινωνιών μας. Και θεωρώ πως, αυτό που αποδεικνύουμε εμείς, ως Σοσιαλιστική Διεθνής, είναι ότι διαθέτουμε ένα ρεαλιστικό, αλλά και φιλειρηνικό όσο και δημοκρατικό σχέδιο υλοποίησης αλλαγών σε όλο τον κόσμο. Θα έλεγα, μάλιστα, πως αν δεν κινηθούμε προς την κατεύθυνση μιας δημοκρατικής και κοινωνικά δίκαιης διακυβέρνησης του πλανήτη, η ένταση θα αυξηθεί, η διχόνοια θα βαθύνει, η πόλωση παγκοσμίως θα μεγαλώσει, οι συγκρούσεις θα καταστούν πλέον έντονες και τα προβλήματα δεν θα λυθούν, είτε αυτά αφορούν στην κλιματική αλλαγή, είτε στη μετανάστευση ή στην οικονομική αστάθεια.
Εκπροσωπούμε, επομένως, μια ισχυρή δύναμη δημοκρατικής μεταρρύθμισης, κοινωνικής δικαιοσύνης και κοινωνικής συνοχής, που φρονώ ότι σήμερα συνθέτουν ένα ρεαλιστικό όραμα για την Ευρώπη, τον κόσμο, αλλά και τις χώρες μας. Προσβλέπω λοιπόν στη συνεργασία μας, Αττίλα, και σας εύχομαι κάθε επιτυχία στις επερχόμενες εκλογές.