ΠΕΤΡΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΣΤΟΝ Ρ/Σ «ΑΘΗΝΑ 9,84»
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ Χ. ΡΑΠΤΗ
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Να πάμε αμέσως στον καλεσμένο μας, τον βουλευτή ΠΑΣΟΚ της β΄ περιφέρειας της Αθήνας κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της πλειοψηφίας και Πρόεδρο πλέον της κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΟΑΣΕ ένας τίτλος που νομίζω τον προτιμάτε περισσότερο από όλους κ. Ευθυμίου. Καλή σας μέρα.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Καλημέρα κ. Ράπτη, καλημέρα σε όλους τους ακροατές μας. Ο τελευταίος τίτλος είναι ιδιαίτερα τιμητικός αλλά οι άνθρωποι δεν πρέπει να προτιμούν τους τίτλους, πρέπει να δικαιώνουν την ουσία των τίτλων.
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Μάλιστα. Να πάμε λοιπόν στην ουσία. Νομίζω ότι η απόφαση της κυβέρνησης να μην κάνει πίσω, να μου πείτε τώρα η κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει πίσω διότι πιέζεται ευτυχώς από το μνημόνιο και από τη τρόικα. Και αυτό είναι νομίζω το θετικό σε όλη αυτή την ιστορία διότι θα τελειώσουμε με διάφορους αναχρονισμούς με πρώτο και καλύτερο αυτό το απαράδεκτο καθεστώς των κλειστών επαγγελμάτων.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Κύριε Ράπτη δεν είναι η πίεση από την τρόικα. Σας θυμίζω ότι ήδη, στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ στο 2007, προαναγγέλλαμε...
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Μην πάμε κ. Ευθυμίου σε προγράμματα, διότι με άλλο πρόγραμμα ήρθατε και με άλλο καταντήσατε.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Πρέπει να κατανοήσουμε ότι μια σειρά από αναγκαίες αλλαγές δεν αποδίδονται στην τρόικα, αποδίδονται στην επιθυμία να πάμε σε μια κοινωνία πιο λειτουργική, πιο ουσιαστική, πιο αποτελεσματική για τους πολίτες στο πεδίο της οικονομίας, της κοινωνίας, παντού.
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Σωστό. Αλλά αν δεν υπήρχε η τρόικα δεν θα πηγαίνατε.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Πιστεύω ότι θα πηγαίναμε στην απελευθέρωση των επαγγελμάτων, διότι θα σας πω κάτι κ. Ράπτη, που η φασαρία και ο τρόπος που οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι των ιδιοκτητών των φορτηγών δημοσίας χρήσεως αντέδρασαν δεν επιτρέπει να κατανοηθεί. Είναι μια χρυσή ευκαιρία και για τους ίδιους τους εμπλεκόμενους επαγγελματικούς κλάδους να ξεφύγουν από ορισμένες δουλείες.
Για παράδειγμα, επειδή τυχαίνει, να προέρχομαι από τον ιδιωτικό τομέα, είχα και εγώ μια ιδιωτική επιχείρηση που χρησιμοποιούσα φορτηγό δημοσίας χρήσεως, ξέρω το θέμα, το ξέρω από τα μέσα. Είναι μια χρυσή ευκαιρία να κάνουν εταιρείες οι ίδιοι έτσι ώστε να ξεφύγουν από τον πραγματικό βραχνά που είναι οι εταιρείες logistic και των αποθηκών.
Να δημιουργήσουν οι ίδιοι τις ευκαιρίες, να μην τους εκμεταλλεύεται κανείς άλλος και με την ένωσή τους να κάνουν εταιρείες οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες ώστε να προσφέρουν και στον εαυτό τους νέες ευκαιρίες και στο σύνολο καλύτερες, ασφαλέστερες, φθηνότερες υπηρεσίες...
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Έτσι μπράβο, εκεί είναι η ουσία, να πέσουν οι τιμές είναι τώρα το θέμα.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Όχι απλώς μειώνοντας το βάρος υπέρ «τρίτων» που δέχεται η κοινωνία αυτή τη στιγμή, αλλά αυξάνοντας και οι ίδιοι τις απολαβές τους με υγιή τρόπο, βελτιώνοντας ταυτόχρονα την προσφορά τους στο σύνολο. Είναι μια ευκαιρία να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι την Ελλάδα και όχι γιατί κάποια τρόικα πιέζει, αλλά γιατί εμείς θέλουμε επιτέλους να είμαστε αντάξιοι των δυνατοτήτων μας.
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Η αλήθεια είναι όμως και μάλιστα όταν ακούω τον κ. Παπουτσή να μιλάει τόσο περιφρονητικά περί χαμηλόβαθμων υπαλλήλων κλπ. η αλήθεια είναι ότι το πολιτικό σύστημα χρεοκόπησε και γι΄ αυτό χρειάστηκε να έρθει η τρόικα και καλώς ήρθε κατά τη γνώμη μου και χρειάστηκε να έρθουν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα για να σώσουν την κοινωνία, διότι αν περιμέναμε να τη σώσετε εσείς οι πολιτικοί κ. Ευθυμίου, λυπάμαι που σας το λέω, δεν είναι προσωπικό, δεν θα παίρνατε καμία μα καμία απόφαση και όχι μόνο αυτό, θα είσαστε όμηροι των διαφόρων μικροσυμφερόντων, τα οποία δημιουργήσατε εσείς μετά τη μεταπολίτευση και το ΠΑΣΟΚ έχει μεγάλη ευθύνη γι΄ αυτό.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Κύριε Ράπτη θα σας πω κάτι κόντρα στο ρεύμα και κόντρα και σε εσάς. Δεν μπορεί στα 36 χρόνια της μεταπολίτευσης όλα τα αρνητικά να οφείλονται στην πολιτική και στους πολιτικούς και όλα τα θετικά να γίνανε μόνα τους.
Δεν είναι δυνατόν να κάνετε αυτό το λάθος και εσείς. Εγώ γεννήθηκα στη Λάρισα με μια υπέροχη μαμή. Ήταν ανιψιά του Αχιλλέα του Τζάρτζανου και οικογενειακή μας φίλη,, η Καίτη Λαμπρούλη, μια σοφή γυναίκα, η οποία μου δίδαξε από μικρό μια παροιμία, που έχουν οι μαμές ανάμεσά τους: «πάντα στη ζωή να προσέχεις, να μην πετάς μαζί με τα νερά και το παιδί». Δεν μπορεί να πετάμε έτσι 36 χρόνια. Σε αυτά τα χρόνια η Ελλάδα είχε μεγάλες επιτυχίες και μεγάλη πρόοδο αλλά είχε και μεγάλες αποτυχίες και μεγάλα λάθη.
Άρα, πρέπει να κρατήσουμε τι ήταν το στοιχείο της επιτυχίας κάθε φορά...
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Κύριε Ευθυμίου όμως η κοινωνία αυτή για πολύ κόσμο κατέληξε μια φυλακή, διότι δημιουργήθηκε ένα καθεστώς ευνοιοκρατίας, οικογενειοκρατίας, κομματισμού και στο τέλος οι πολιτικοί γίνανε και υπάλληλοι των διάφορων μεγαλοεπιχειρηματιών.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Όλα αυτά είναι αλήθεια και όλα αυτά, ταυτόχρονα, έχουν την άλλη όψη: πολιτικοί που δεν γίνανε υπάλληλοι κανενός αλλά είναι αφιερωμένοι σε αυτό που ο λαός τους εντέλλεται, δηλαδή να υπηρετούν την πατρίδα τους με όσο καλύτερο τρόπο μπορούν.. Yπήρξαν πολιτικές προτάσεις πολύ διαυγείς, πολύ χρήσιμες για τον τόπο, οι οποίες δεν ακολουθήθηκαν πάντα και οι οποίες όποτε δεν ακολουθήθηκαν μας οδήγησαν σε αδιέξοδο.
Αντί λοιπόν να πετροβολούμε την πολιτική, πρέπει να επιλέγουμε τη σωστή πολιτική. Να απομακρύνουμε ό,τι είναι σάπιο, ό,τι είναι άθλιο, ό,τι είναι μειωτικό για όλους μας και να ξανακάνουμε την πολιτική αυτό που ήταν πάντα στην Ελλάδα, σε όλη την ιστορία της, από την αρχαιότητα ως σήμερα, το μεγάλο εργαλείο που έχει στα χέρια της η κοινωνία για να αλλάζει τις δομές της, τις λειτουργίες της και να προχωράει μπροστά. Αυτό πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας.
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Εγώ θα πω και κάτι άλλο κ. Ευθυμίου χωρίς να θέλω σε καμιά προφανώς περίπτωση να τους δικαιολογήσω αλλά όσο αυτή η κοινωνία είναι άδικη, όσο αυτή η κοινωνία είναι αποτελεσματική και αναξιοκρατική, ο λόγος της Σέχτας και της κάθε Σέχτας θα βρίσκει κάποιους αποκλεισμένους να λένε δίκιο έχετε.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Κοιτάξτε, τώρα μην πάρουμε αυτή την άθλια πλευρά της τρομοκρατίας, που φαντάζομαι δεν υπάρχει Έλληνας που να μην τη καταδικάζει....
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Προφανώς, άλλο λέω εγώ.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: ..Να μην τη θεωρεί ένα παράγοντα ανωμαλίας, κτηνώδους βίας και αίματος που δεν μπορούμε να έχουμε καν διάλογο μαζί της.
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Προφανώς.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Να πάμε όμως σε αυτό που θέλετε να πείτε, ότι η πολιτική πρέπει να εκφράζει το δημόσιο συμφέρον. Το δημόσιο συμφέρον στην περίπτωσή μας ταυτίζεται απολύτως με αναγκαίες αλλαγές. Δεν μπορεί να μείνει στάσιμη η κοινωνία, δεν μπορεί να παραμείνουμε σε αυτά που μας οδήγησαν ως κακοδαιμονία σ΄αυτή την κατάσταση. Γίνονται αυτά τα πράγματα;
Εγώ κ. Ράπτη θα σας πω ότι γίνονται. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει πια δυνατότητα χρήσης του κράτους από το κυβερνών κόμμα, τελεία και παύλα. Δεν μπορεί κανείς πλέον να χρησιμοποιήσει το κράτος ως λάφυρο της εξουσίας, να μοιράζει θέσεις, να διορίζει. Όχι απλώς δεν υπάρχει πόρτα ή παράθυρο, ούτε φεγγίτης δεν έχει μείνει. Αυτό είναι μια γιγάντια τομή. Ξεκίνησε το 1994 με τον νόμο Πεπονή, δεν είχε το σθένος το ΠΑΣΟΚ να τον επεκτείνει με απόλυτο τρόπο, έχει όμως τώρα το σθένος.
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Έγινε ένα πλιάτσικο επί Νέας Δημοκρατίας...
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Το 2009 και το 2010 είχε το σθένος τότε το ΠΑΣΟΚ να κλείσει όλα αυτά που σωστά ονομάσατε το τελικό πλιάτσικο της Νέας Δημοκρατίας και που ήταν ένας και από τους βασικούς λόγους της δημοσιονομικής κατάρρευσης. Όταν επιβαρύνθηκε το δημόσιο με αυτό τον απίστευτο αριθμό των μονίμων υπαλλήλων, αυτό τον απίστευτο αριθμό των συμβασιούχων, των εκτάκτων των stagιer. Κ. Ράπτη, να θυμόμαστε την μεγάλη απάτη, που λένε ότι τα stage ήταν ευρωπαϊκά προγράμματα. Τι ευρωπαϊκά προγράμματα; Με στοιχεία που κατέθεσα στη Βουλή αναντίρρητα, δεν τόλμησε κανείς Νεοδημοκράτης να τα αντιτείνει, το 82% τουλάχιστον των προγραμμάτων stage ήταν από εθνικούς πόρους.
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Προφανώς, παραμύθι ήταν.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Το ευρωπαϊκό είχε απομείνει 18%. Έτσι γονάτισε ο τόπος.
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Σύμφωνοι, έχετε δίκιο. Επειδή ο χρόνος πιέζει και θα πάμε σε λίγο στους τίτλους ειδήσεων γρήγορα υπάρχουν δυσλειτουργίες στην πλειοψηφία, πρέπει να γίνει ανασχηματισμός για να μπορέσουν να φύγουν τα πρόσωπα εκείνα τα οποία δεν μπορούν και έχει αποδειχθεί να εξυπηρετήσουν το σχέδιο αυτό και να έρθουν κάποιοι καινούριοι ώστε να είναι πιο αποτελεσματικοί ίσως.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Ο ανασχηματισμός είναι συνταγματικό προνόμιο αποκλειστικά του Πρωθυπουργού και εγώ δεν δίνω συμβουλές στον Πρωθυπουργό δημοσίως. Αυτό όμως που έχω να πω είναι το εξής.
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Μα νόμιζα ότι στη νέα εποχή ένα κόμμα που θέλει να είναι καινούριο το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να είναι πλέον αρχηγικό...
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Εγώ δεν δίνω συμβουλές στον Πρωθυπουργό δημοσίως. Πιστεύω ότι δεν είναι παραγωγικό να γίνεται δημόσια υπόδειξη προς τον Πρωθυπουργό. Άμα κάποιος έχει γνώμη και άποψη καλό είναι να τη λέει με τον τρόπο που πρέπει και με τη σωφροσύνη που επιβάλλεται. Αλλά αυτό που είναι σίγουρο, είναι ότι δεν έχουμε ξαναζήσει διακυβέρνηση του τόπου, πιθανώς από το 1893, από την εποχή του «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Χαριλάου Τρικούπη, εν ειρήνη ομιλώ, όχι για πόλεμο, που να ζει η χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Αυτή η κυβέρνηση είναι κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης. Στο πρώτο πράγμα που πρέπει να κριθεί αυτή η κυβέρνηση είναι αν ανταποκρίνεται στα καίρια και ουσιώδη και στα καίρια και ουσιώδη ανταποκρίνεται, δεν κρύβεται πίσω από τα προβλήματα και δεν κρύβει τα προβλήματα κάτω από το χαλί.
Επιχειρεί να δώσει λύσεις σε καθυστερήσεις 10ετιών και επομένως μιλάμε για μια διακυβέρνηση υπό πρωτοφανείς συνθήκες, άρα πιθανόν και με κενά και με παραλείψεις και με δυσαρμονία πολλές φορές συνεννόησης. Αλλά, ας σκεφτούμε, ότι ποτέ άλλοτε δεν έχει κληθεί κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τόσο σύνθετα προβλήματα. Αυτό που αποκρύπτεται συστηματικά και από τη Νέα Δημοκρατία και από την Αριστερά, είναι ότι η χώρα είχε βρεθεί ενώπιον της χρεοκοπίας. Αυτό που πέτυχε το ΠΑΣΟΚ, αυτό που πέτυχε ο Γιώργος Παπανδρέου είναι να μη χρεοκοπήσει η χώρα αλλά αντίθετα να δεχτεί ένα ισχυρότατο πακέτο ενίσχυσης....
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Αλήθεια είναι, αργήσατε λίγο να το καταλάβατε αλλά το καταλάβατε και το κάνετε ψιλοκαλά τώρα.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: ... και μοναδικό, κατ΄ ουσίαν, πακέτο στήριξης 110 δις ευρώ. Κάτω από αυτό το πλαίσιο αρωγής πρέπει εμείς να δώσουμε αναπτυξιακή ώθηση στην Ελλάδα, να λύσουμε τις παθολογίες 10ετιών και να ξαναφτιάξουμε μια Ελλάδα αντάξια για εμάς, τις δυνατότητές μας και κυρίως για τα παιδιά μας.
Χ. ΡΑΠΤΗΣ: Μακάρι. Κύριε Ευθυμίου σας ευχαριστώ πολύ.
Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Και εγώ σας ευχαριστώ κ. Ράπτη. Καλημέρα.