ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Αθήνα, 16 Απριλίου 2010
ΟΜΙΛΙΑ
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ
ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ
Ναι, κ. Τσίπρα, πράγματι, και επίκαιρη και χρήσιμη η ερώτησή σας. Όπως είπε και ο προηγούμενος ομιλητής, ο κ. Καρατζαφέρης, η αξιοπιστία της χώρας μας έχει τρωθεί. Και η απόφαση των ηγετών των κρατών της Ευρωζώνης, της 25ης Μαρτίου, ήταν μια απόφαση που κατάφερε να μπορέσει η Ελλάδα να αντιμετωπιστεί σε ένα ευρωπαϊκό επίπεδο και να δημιουργήσει έτσι και ένα απόθεμα αξιοπιστίας. Αφορά βεβαίως στην ύπαρξη ενός, κατά κύριο λόγο, ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης της Ελλάδας.
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο συμμετέχει σε αυτό τον μηχανισμό κατά μειοψηφία, αλλά συμμετέχει και ως ένας Οργανισμός που, όπως και οι εταίροι μας έχουν κατά καιρούς τονίσει, διαθέτει πόρους, αλλά και εμπειρία στη λειτουργία τέτοιων σχημάτων στήριξης.
Όπως είπα, κατ' αρχήν, είναι μια επιτυχία της Ελλάδας και της Ευρωζώνης, το ότι δημιουργήθηκε αυτός ο μηχανισμός, για να βοηθηθεί ένα κράτος, σε περίπτωση που βρεθεί σε δυσκολία δανεισμού. Η απόφαση της Ε.Ε. για τη δημιουργία ενός τέτοιου μηχανισμού, συνεπάγεται κατ' αρχήν την παραδοχή πως, το πρόβλημα της χώρας μας δεν είναι μόνο δικό μας, αλλά σίγουρα δημιουργεί και ένα δείκτη προστασίας για την Ελλάδα.
Ο μηχανισμός θα μπορούσε να είναι «ευρωπαϊκότερος» ή, αν θέλετε, μόνο ευρωπαϊκός; Θα μπορούσε. Ασφαλώς θα μπορούσε. Και όλοι οι σοσιαλιστές είχαν προτείνει ομόφωνα στην Ευρώπη έναν διαφορετικό και αμιγώς ευρωπαϊκό μηχανισμό, που θα ήταν με τη μορφή εγγυήσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην περίπτωση της χώρας μας ή και άλλων χωρών για τον δανεισμό. Επιπλέον, υπήρχε η ιδέα των ευρωομολόγων - ξέρω ότι την υιοθετείτε και εσείς - που είναι παρόμοια με την ιδέα των εγγυήσεων, που είχε επίσης κατατεθεί.
Όμως, στην Ε.Ε., μια δημοκρατική Ε.Ε., δυστυχώς, η πλειοψηφία είναι συντηρητική. Και αν σήμερα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι εδώ, αυτό έγινε μετά από απόφαση της Ε.Ε., και ειδικά με την επιμονή δυνάμεων του συντηρητικού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Κατά συνέπεια, αυτός είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίο θα έπρεπε να εγκαλείτε τον κ. Σαμαρά, τους ομοϊδεάτες του - και όχι εμάς - για το αν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι σήμερα ήδη εδώ. Για να είμαι βέβαια δίκαιος, υπήρξαν και υπάρχουν πολλοί, και στους συντηρητικούς μέσα στην Ε.Ε., που ήθελαν την αμιγώς ευρωπαϊκή λύση.
Βέβαια, στις Ευρωεκλογές, δώσαμε μάχη για την επικράτηση των προοδευτικών και σοσιαλιστικών κομμάτων στην Ευρώπη - και νομίζω αυτό αναδεικνύει και η σημερινή συγκυρία. Δηλαδή, η σημερινή μας περιπέτεια αναδεικνύει πόση σημασία έχουν και αυτές οι διαδικασίες, που πολλές φορές αψηφούμε και υποτιμούμε ως κοινωνίες. Νιώθουμε πάντως την ικανοποίηση, πως το ΠΑΣΟΚ σημείωσε ένα από τα καλύτερα αποτελέσματα στις Ευρωεκλογές, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Οι προτάσεις μας για έναν διαφορετικό μηχανισμό στήριξης, βέβαια, δεν παύουν να ισχύουν για το μέλλον. Και όπως θα έχετε δει, στην απόφαση της Ε.Ε., η τελευταία παράγραφος μιλάει για τη δημιουργία μιας ομάδας, ενός «task force» όπως λέγεται, μιας ομάδας μελέτης υπό τον κ. Ρομπέι, η οποία θα επεξεργαστεί περαιτέρω τους μηχανισμούς. Άρα, λοιπόν, πολύ πιθανόν, αυτός ο μηχανισμός να τροποποιηθεί στο μέλλον. Αν θα γίνει σύντομα ή αργότερα, αυτό είναι τελικά θέμα πολιτικής βούλησης.
Σήμερα, όμως, υπάρχει αυτός ο μηχανισμός - εκεί όπου υπήρχε το μηδέν. Διότι το μηδέν υπήρχε. Και είναι το σημαντικό αποτέλεσμα μιας μεγάλης προσπάθειας, να υπάρξει μια σαφής πολιτική απόφαση στήριξης εκ μέρους της Ε.Ε., ένα ασφαλές καταφύγιο για τη χώρα μας, απέναντι στην ανησυχία, απέναντι ακόμα και στην κερδοσκοπία στις αγορές, και στην ανάγκη για δανεισμό με χαμηλά επιτόκια. Γιατί αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο δημιουργήθηκε ο μηχανισμός. Και υπάρχει, με την πράξη αυτή, και η έμπρακτη εκδήλωση της ευρωπαϊκής βούλησης για στήριξη.
Τώρα, η ενεργοποίηση ή μη του μηχανισμού, κρίνεται πάντα με γνώμονα το συμφέρον της χώρας, τις ανάγκες για νηνεμία και ασφάλεια στην κοινωνία, αλλά και στην οικονομία. Εμείς κάνουμε όλες τις προπαρασκευαστικές ενέργειες, όπως απαιτείται. Σε κάθε περίπτωση, αυτή η Κυβέρνηση κάνει τα αδύνατα δυνατά, με μοναδικό γνώμονα το συλλογικό συμφέρον και την προάσπιση των δικαιωμάτων του πολίτη.
Όμως, ας μη γελιόμαστε και θέλω να είμαι ειλικρινής: το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει ήδη μπει στη διαδικασία. Ήδη, σήμερα, συμμετέχει στη διαδικασία της επιτήρησης, στην οποία βεβαίως μας οδήγησε - και δύο φορές - η Νέα Δημοκρατία. Ήδη, μας ελέγχει για την τήρηση των δεσμεύσεων και των αποφάσεών μας.
Η εμπλοκή και η συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, τι δεν σημαίνει; Και απαντώ και στον κ. Καρατζαφέρη. Δεν σημαίνει ότι η χώρα έχει χρεοκοπήσει. Σημαίνει, από τη μια μεριά, ότι μπορούμε να αντλήσουμε και από εκεί πόρους, δάνεια, σημαίνει όμως ότι και το Πρόγραμμα Σταθερότητας, Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης, οι όροι δηλαδή αυτού του Προγράμματος, οι προδιαγραφές, η αξιολόγηση, ακόμα και η έγκριση θα έλεγα, περνούν και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και για το 2010, όπως και έγινε - διότι το πρόγραμμά σας ήταν υπό την έγκριση ουσιαστικά και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου - αλλά και για 2011, και για το 2012.
Από την άλλη, ο μηχανισμός σημαίνει ότι είναι βέβαιο ότι δεν θα αφεθούμε πλέον να βουλιάξουμε, πράγμα που πριν από μόλις λίγους μήνες ήταν η πρόβλεψη των πολλών. Και αυτός ο κίνδυνος ήταν το αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης πολιτικής, που εφαρμόστηκε την προηγούμενη πενταετία, όπου είχαμε τεράστια ελλείμματα - 300 δις ευρώ χρέος. Διπλασιάστηκε το χρέος της χώρας μας. Είχαμε την κατασπατάληση φορολογικών εσόδων, δεν είχαμε την καταβολή στοιχειωδών κονδυλίων για τα Ασφαλιστικά μας Ταμεία. Αντιθέτως, είχαμε τη κερδοσκοπία, με κομματικούς μεσάζοντες, των τοξικών ομολόγων.
Είχαμε την έλλειψη διαφάνειας στις προμήθειες και στη συνταγογράφηση στα νοσοκομεία μας. Είχαμε φορολογικές ρυθμίσεις, που ευνοούσαν μεγάλα εισοδήματα. Αυτά πληρώνουμε σήμερα, κ. Τσίπρα.
Διότι όσο κι αν φωνάζει σήμερα η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Σαμαράς, ότι δεν θέλουν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, εσείς κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, μας οδηγήσατε σε αυτή την κατάσταση. Και αν υπήρχε σήμερα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, θα είχαμε πάει κατ' ευθείαν και άμεσα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Εμείς καταφέραμε τουλάχιστον να υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση και ένας ευρωπαϊκός μηχανισμός, έστω με τη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αλλά ένας ευρωπαϊκός μηχανισμός, ο οποίος σήμερα μπορεί να δημιουργήσει αυτό το δείκτη ασφαλείας.
Κατά συνέπεια, αυτός είναι ο δεύτερος λόγος, κ. Τσίπρα, για τον οποίο θα έπρεπε να εγκαλείτε τον κ. Σαμαρά - και όχι εμάς - για το αν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι σήμερα ήδη εδώ.
ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Πρώτα απ' όλα, δεν υπήρχε μηχανισμός, κ. Τσίπρα. Δεν υπήρχε στήριξη από κανέναν. Και η δημόσια συζήτηση, μέσα στην οποία βεβαίως θέσαμε και το θέμα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ήταν το αυτονόητο. Διότι εκεί πήγαινε η Ελλάδα. Χωρίς άλλο μηχανισμό, η Ελλάδα πήγαινε «σούμπιτο» στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Αυτή είναι η αλήθεια και αυτά είναι τα αποτελέσματα της προηγούμενης πολιτικής, που βεβαίως είχαν τεχνηέντως αποκρύψει οι της προηγούμενης κυβέρνησης. Και το γεγονός ότι, τεχνηέντως τα είχαν αποκρύψει, αποτέλεσε και τη θρυαλλίδα για την αξιοπιστία μας. Δεν μας πίστευαν. Ό,τι και να λέγαμε.
Και αν καταφέραμε να δημιουργήσουμε έναν ευρωπαϊκό μηχανισμό, έστω και με τη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, είναι διότι ακριβώς εμείς δείξαμε τη βούληση να βάλουμε τάξη στη χώρα. Τα αντανακλαστικά μας ήταν πατριωτικά, διότι βούλιαζε η χώρα. Όμως, το βούλιαγμα της χώρας θα χτύπαγε κατά κύριο λόγο και, πρωτίστως, τους μισθωτούς, τους δανειολήπτες, τους μικρομεσαίους, τις ελληνικές οικογένειες. Δεν θα χτύπαγε τον πλούτο, θα χτύπαγε το μέσο Έλληνα. Θα χτύπαγε τον αδύναμο.
Πράγματι, τα μέτρα πονάνε. Αλλά σκεφτείτε, εάν είχαμε μπει στη χρεοκοπία και στον κατήφορο της διάλυσης, ουσιαστικά, της αδυναμίας της οικονομίας να δανειστεί, τότε θα με ρωτάγατε: «πού είναι τα αντανακλαστικά σας κ. Παπανδρέου, τα σοσιαλιστικά;».
Τα αντανακλαστικά μου, τα σοσιαλιστικά, ήταν να προστατέψω την πατρίδα από τη χρεοκοπία, να προστατέψω, όσο μπορώ - και αυτό κάνω και αυτό θα κάνουμε όσο μπορούμε - το βιός και τον κόπο του Ελληνικού λαού.
Αν σήμερα είμαστε εδώ κ. Τσίπρα, δεν είναι το ΠΑΣΟΚ που μας έφερε σε αυτή την κατάσταση, δεν είναι το ΠΑΣΟΚ που έκανε την Ελλάδα όπως την Ουγγαρία - που στο κάτω - κάτω και εκεί παλεύουν οι άνθρωποι, μην στοχοποιούμε χώρες, διότι έτσι αισθανόμαστε κι εμείς, ότι μας στοχοποιούν. Είναι οι προηγούμενες κυβερνήσεις, που έκαναν πολιτική υπέρ των δυνατών, των ισχυρών, με μια πελατειακή αντίληψη. Αυτά να χτυπάτε.
Και ελάτε να βοηθήσετε κι εσείς στην ανόρθωση αυτής της οικονομίας. Οι στόχοι μας δεν έχουν αλλάξει. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Τα εμπόδια είναι διαφορετικά. Τα εμπόδια και οι δυσκολίες, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και διεθνώς.
Και αν θέλετε, από την εμπειρία μου, έχω γίνει πιο σοσιαλιστής απ' ό,τι ήμουν πριν. Διότι ζω, κ. Τσίπρα, αυτά τα οποία θεωρητικώς έλεγα καθημερινά στο πετσί μου, με τις διεθνείς αγορές. Και δίνουμε μάχη, δίνει μάχη αυτή η Κυβέρνηση, παρά τις δυσκολίες της, όχι μόνο για την Ελλάδα.
Δίνουμε μάχη, διότι ξέρουμε ότι ζούμε σε μια διαφορετική κατάσταση, σε διαφορετικές συνθήκες, μιας παγκόσμιας αγοράς όπου πρέπει να μπουν κανόνες, πρέπει να μπουν αρχές, πρέπει να μπουν ρυθμίσεις, ώστε το διεθνές κεφάλαιο να συμβάλει πραγματικά και ουσιαστικά, μέσα από κανόνες, στη στήριξη της ανάπτυξης, στη δικαιοσύνη, στην ισότητα, στην αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων που έχει η ανθρωπότητα, από τη φτώχεια, μέχρι την κλιματική αλλαγή.
Και να θυμίσω ότι, την 25η Μαρτίου, όταν πήραμε την απόφαση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν είχαμε πανηγυρισμούς, δεν πανηγυρίσαμε ποτέ, διότι δεν είναι για πανηγυρισμούς η κατάσταση σήμερα στη χώρα μας. Όμως, τουλάχιστον, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε. Και αποφάσισε ομόφωνα να στηρίξει την Ελλάδα. Να είναι κοντά στην Ελλάδα. Το πετύχαμε αυτό. Αυτό πετύχαμε.
Σημαίνει ότι τελείωσε η δουλειά μας εκεί; Όχι. Έχουμε να κάνουμε τις απαραίτητες μεγάλες αλλαγές στη χώρα μας, για τις οποίες μιλήσαμε πριν, όπως για τα κληροδοτήματα. Είναι μία μόνο, μικρή περίπτωση, της μη αξιοποίησης του πλούτου που υπάρχει στη χώρα μας, της αδιαφάνειας που υπήρχε - και πόσες άλλες περιπτώσεις ακόμη, τις οποίες συζητήσαμε και σε άλλες επίκαιρες ερωτήσεις.
Είναι λοιπόν, ναι, μια επιτυχία της χώρας μας, μετά από κόπο, αλλά η ουσιαστική επιτυχία της χώρας μας είναι να μπορέσουμε να κάνουμε τις απαραίτητες αλλαγές, και σε ό,τι αφορά τις δεσμεύσεις μας απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση - και εσείς ψηφίσατε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, είναι δεσμεύσεις τις οποίες και εσείς αναλάβατε ως παράταξη κ. Τσίπρα, μην κατηγορείτε εμάς - αλλά και απέναντι στον Ελληνικό λαό. Γιατί δεν νομίζω ότι οι Έλληνες πολίτες θεωρούν ότι η αύξηση του χρέους, ή τα τεράστια ελλείμματα, ιδιαίτερα όταν αυτά πάνε σε σπατάλες, είναι η σωστή διαχείριση των πόρων του Ελληνικού λαού.
Δεν νομίζω ότι αυτό το πιστεύετε. Γι' αυτό είμαστε εδώ, ακριβώς για να υπάρχει διαφάνεια και σωστή διαχείριση, ώστε αυτοί οι πόροι, αυτοί οι φόροι, με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, που θα πάνε στον κρατικό κορβανά, να ξέρει ο Ελληνικός λαός ότι θα αξιοποιηθούν με διαφάνεια και προς όφελος του Έλληνα πολίτη. Επιτέλους, προς όφελος της ανάπτυξης, προς όφελος της πατρίδας. Αυτό κάνουμε, αυτό τον αγώνα δίνουμε και αυτό τον αγώνα θα δώσουμε. Και θα τα καταφέρουμε με επιτυχία.