• Άρθρο Κώστας Τσουκαλάς, Εκπροσώπου Τύπου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, στον Οικονομικό Ταχυδρόμο:

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, υπό το κράτος του πανικού λόγω της ραγδαίας απαξίωσής της από την κοινωνία, προσπαθεί να βρει διάφορα σωσίβια για να παραμείνει στην εξουσία. Τώρα προσπαθεί να ενδυθεί τον μανδύα της δημοσιονομικής υπευθυνότητας και του εγγυητή της σταθερότητας. Την Πέμπτη ξανασέρβιρε ως καινούργια πρωτοβουλία την κοστολόγηση των προεκλογικών προγραμμάτων των κομμάτων από το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο. Το ΕΔΣ προχώρησε στην ανακοίνωση του πλαισίου αξιολόγησης των προεκλογικών προτάσεων των κομμάτων.

Βέβαια, η κοστολόγηση των προγραμμάτων δεν είναι κάτι καινούργιο. Έχει προβλεφθεί από το 2014, με τον νόμο 4270/2014, αλλά ο Πρωθυπουργός δεν είχε ζητήσει την ενεργοποίησή του ούτε στις εκλογές του 2019 ούτε στις εκλογές του 2023.

Μάλλον γιατί τότε ήταν ο ίδιος που, χωρίς κοστολόγηση, έταζε τα πάντα στους πάντες για να γίνει Πρωθυπουργός.

Μάλιστα, είχε ξεχάσει ότι πριν από έναν χρόνο, με τον νόμο 5217/2025, συστάθηκε το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο.

Αλλιώς δεν εξηγείται πώς, όταν το ΠΑΣΟΚ πρότεινε στις αρχές Ιουλίου, κοστολογημένα, τη σταδιακή επαναφορά της 13ης σύνταξης, ο Πρωθυπουργός μάς κάλεσε να καταθέσουμε την πρότασή μας όχι στο αρμόδιο Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, αλλά στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, δηλαδή στο Υπουργείο Οικονομικών, δηλαδή στην ίδια την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Ή έχει ξεχάσει τι έχει ψηφίσει ή δεν έχει βασικές γνώσεις για τα δημόσια οικονομικά ή το έκανε σκοπίμως.

Όμως παγιδεύτηκε μόνος του στην παγίδα που προσπάθησε να στήσει. Αφού το ΠΑΣΟΚ τού απάντησε ότι δεν είναι αρμόδιο το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για την κοστολόγηση, αλλά το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, ω του θαύματος, δημοσιεύθηκε από το τελευταίο η ανακοίνωση του πλαισίου αξιολόγησης των προεκλογικών προτάσεων των κομμάτων. Από την αλληλουχία των γεγονότων προκύπτει πως ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έχει υπονομεύσει εκ προοιμίου την ανεξαρτησία ενός θεσμού που, υπό άλλες προϋποθέσεις, θα μπορούσε να διασφαλίσει ουσιαστικά τη διατήρηση υγιών και βιώσιμων δημόσιων οικονομικών.

Ο κύριος Μητσοτάκης λειτουργεί και πάλι όπως έκανε με τις ανεξάρτητες αρχές, την άρνηση εξεταστικής για τις υποκλοπές, τις παραβιάσεις του Κανονισμού της Βουλής και την εργαλειοποίηση του άρθρου 86, για να μη φτάσουν στη Δικαιοσύνη οι Υπουργοί του για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Προσπαθεί να φέρει τους θεσμούς στα μέτρα του. Κυρίως, όμως, εκτίθεται, καθώς εδώ και μέρες δεν απαντά σε κρίσιμα ερωτήματα. Πόσο κοστολογούσε την κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου, που έταζε στη ΔΕΘ το 2018 και δεν έκανε ποτέ, εξαπατώντας τους συνταξιούχους; Δεν την κοστολόγησε ποτέ.

Πόσο κοστολογούσε την οριζόντια μείωση του ΦΠΑ, που τότε θεωρούσε εφικτή, αλλά σήμερα ισχυρίζεται πως δεν θα περνούσε στην αγορά; Δεν την κοστολόγησε, αλλά μιλούσε γενικόλογα για συμμάζεμα των κρατικών δαπανών. Μάλλον εννοούσε τα 12 δισ. απευθείας αναθέσεων, τα 8 δισ. διαγωνισμών με έναν συμμετέχοντα και τα 2 δισ. σε εταιρείες για παροχή συμβουλών.

Ο υπεύθυνος κύριος Μητσοτάκης ασκεί κριτική στο ΠΑΣΟΚ για την πρόταση δωρεάν πρόσβασης σε ΜΜΜ, κόστους 35 εκατομμυρίων, αλλά δεν κάνει καμία αυτοκριτική για τη σπατάλη 30 εκατομμυρίων που κόστισε η Πανεπιστημιακή Αστυνομία, η οποία δεν λειτούργησε ποτέ.

Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται σε άμυνα και πανικό. Γιατί σήμερα δεν έχει απέναντί της ένα κόμμα που τάζει τα πάντα στους πάντες, όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, αλλά το ΠΑΣΟΚ, μια αξιόπιστη παράταξη που έχει δώσει διαπιστευτήρια υπευθυνότητας και κοστολογεί κάθε πρόταση.

Η αλήθεια είναι μία και αδιάψευστη. Η κυβέρνηση δεν στηρίζει την κοινωνία όχι γιατί δεν μπορεί δημοσιονομικά, αλλά γιατί έχει άλλες προτεραιότητες. Και αυτή η αλήθεια σήμερα αποκαλύπτεται, καθιστώντας μονόδρομο τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, για να γίνει πράξη η πολιτική αλλαγή.

Ο ψηφιακός μετασχηματισμός της χώρας αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εθνικές αναπτυξιακές επενδύσεις των τελευταίων δεκαετιών. Μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, του ΕΣΠΑ και λοιπών εθνικών και ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων διατίθενται δισεκατομμύρια ευρώ για έργα Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ), τα οποία επηρεάζουν τη λειτουργία του κράτους, της οικονομίας και την καθημερινότητα των πολιτών.

Η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος δεν θα κριθεί μόνο από τον αριθμό των εφαρμογών ή των πληροφοριακών συστημάτων που θα υλοποιηθούν. Θα κριθεί κυρίως από το εάν οι δημόσιες ψηφιακές επενδύσεις σχεδιάζονται, ανατίθενται και υλοποιούνται με διαφάνεια, πραγματικό ανταγωνισμό, αποτελεσματικότητα, θεσμική λογοδοσία και μετρήσιμη προστιθέμενη αξία για τον πολίτη.

Η ψηφιακή μετάβαση δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Είναι εργαλείο για ένα κράτος πιο αποτελεσματικό, πιο διαφανές, πιο δίκαιο και περισσότερο υπόλογο απέναντι στον πολίτη.

Η διαφάνεια αποτελεί προϋπόθεση της εμπιστοσύνης

Η δημόσια συζήτηση γύρω από τα έργα αυτά δεν αφορά πλέον μόνο την πρόοδο της ψηφιακής μετάβασης. Διαδοχικά δημοσιεύματα, έρευνες ελληνικών και ευρωπαϊκών αρχών, αλλά και εύλογα ερωτήματα που διατυπώνονται από την αγορά και την κοινωνία, καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για πλήρη διαφάνεια και ουσιαστική λογοδοσία.

Η διερεύνηση των συγκεκριμένων υποθέσεων αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης και των αρμόδιων ελεγκτικών αρχών και η έκβασή της δεν μπορεί ούτε πρέπει να προδικάζεται.

Η πολιτική ευθύνη, όμως, της κυβέρνησης για τον τρόπο σχεδιασμού, ανάθεσης, υλοποίησης και ελέγχου των έργων αυτών είναι αυτονόητη και δεν αναστέλλεται μέχρι την ολοκλήρωση οποιασδήποτε έρευνας.

•Κοινή ανακοίνωση Απόστολος Πάνας και Τομέα Ψηφιακής Πολιτικής & Δικτύων 📎Link στο πρώτο σχόλιο

Κώστας Τσουκαλάς - Η Ελλάδα ζει ακόμα ένα καλοκαίρι τον πύρινο εφιάλτη. Δεν είναι τώρα η ώρα για απόδοση ευθυνών. Η σκέψη μας είναι στους συμπολίτες μας που κινδυνεύουν οι περιουσίες τους, στα στελέχη του πυροσβεστικού σώματος που επιχειρούν και στις οικογένειες των τριών ηρώων που έχασαν τη ζωή τους στη μάχη για την κατάσβεση της φωτιάς σε Κρήτη και Γύθειο.

Όμως, η πραγματικότητα είναι πως οι πρώτες αντίξοες καιρικές συνθήκες ανέδειξαν τα κενά της πολιτικής προστασίας, που δεν έλυσε η κυβέρνηση καθώς επιμένει σε ένα μοντέλο που δεν επενδύει ισόρροπα στην πρόληψη και στην καταστολή, ώστε οι πόροι να κατευθύνονται εγκαίρως στη διαχείριση της καύσιμης ύλης, στους καθαρισμούς, στις αντιπυρικές ζώνες, στη συντήρηση δασικών δρόμων, στις υδροληψίες κ.ο.κ.

Άραγε ο κ. Πρωθυπουργός γιατί δεν συμπεριέλαβε στην ανάρτηση του και μια δόση αυτοκριτικής; Γιατί απεντάχθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης η παράδοση 11 αμφίβιων πυροσβεστικών αεροσκαφών τύπου Air Tractor για τα νησιωτικά συμπλέγματα, η αναβάθμιση – εκσυγχρονισμός 7 αεροσκαφών Canadair CL415 και η δημιουργία των 13 Περιφερειακών Κέντρων Πολιτικής Προστασίας;

Γιατί χάθηκε και αυτή η ευκαιρία;

Παρότι ο Πρωθυπουργός ισχυρίζεται πως επένδυσε όσο ποτέ στην ενίσχυση της Πολιτικής Προστασίας, τα αποτελέσματα δεν τον δικαιώνουν. Γιατί όταν ένα φαινόμενο εξελίσσεται με γεωμετρική πρόοδο, δεν αρκεί η απλή ενίσχυση των υπηρεσιών. Απαιτείται να τρέξεις πιο γρήγορα για να δημιουργήσεις όρους ισχυρής προβλεψιμότητας και ανθεκτικότητας απέναντι στην κλιματική κρίση και στην αλλαγή των καιρικών συνθηκών.

Ως προς τις αναφορές του κ. Μητσοτάκη για τη νέα Ανώνυμη Εταιρεία που θα διαχειρίζεται ό,τι προσοδοφόρο στον πολιτισμό, οφείλεται μια απάντηση:

Από τη μία πλευρά, το Υπουργείο Πολιτισμού παρουσιάζει τον ΟΔΑΠ ως έναν επιτυχημένο οργανισμό, με έσοδα άνω των 150 εκατ. ευρώ, σύγχρονες υποδομές και έργα ύψους 60 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, αλλά από την άλλη, δημιουργεί μια νέα Ανώνυμη Εταιρεία για να αναλάβει τις πιο κρίσιμες και προσοδοφόρες λειτουργίες του.

Αν ο ΟΔΑΠ πέτυχε, γιατί τον παρακάμπτετε; Και αν το πρόβλημα είναι η υπερφόρτωσή του, γιατί δεν τον ενισχύετε και επιλέγετε την αποψίλωσή του;

Σε σχέση με αλλαγή στη φορολόγηση των φιλοδωρημάτων , ο Πρωθυπουργός προσπαθεί να πείσει ότι νοιάζεται για τους εργαζόμενους, όταν απλά προσπαθεί να λύσει ένα πρόβλημα που ο ίδιος δημιούργησε.

Κώστας Τσουκαλάς - Σύμφωνα με δημοσιεύματα την περασμένη Τετάρτη στο Συμβούλιο Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών αποφασίστηκε η συγκρότηση μηχανισμού μέσω του οποίου το κράτος θα αποζημιώνει τις εταιρείες για τις κοινωνικές εκπτώσεις, με στόχο να αποφευχθούν νέες αυξήσεις στους ναύλους. Βάσει των αναφορών, ο νέος μηχανισμός κρατικής αποζημίωσης ύψους 60 εκατομμυρίων ευρώ θα καλύπτει μέρος των κερδών, που χάνουν οι εταιρείες από τις κοινωνικές εκπτώσεις.

Δηλαδή για να μην χάσουν τα υπερκέρδη τους οι ακτοπλοϊκές εταιρείες.

Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να απαντήσει αν ισχύει αυτή η απόφαση και να απαντήσει στα εξής ερωτήματα:
1. Από που θα βρει τα 60 εκατομμύρια; Όποτε επιλέγει, βρίσκει δημοσιονομικό χώρο για να στηρίξει τις μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά αρνείται πεισματικά τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για στήριξη των νέων των δανειοληπτών, των μικρομεσαίων και των συνταξιούχων;

2. Γιατί επιλέγει η κυβέρνηση να επιδοτήσει τις εταιρείες ώστε να "προσφέρουν" τζάμπα εταιρική κοινωνική ευθύνη με τα χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων; Πρώτη φορά βλέπουμε επιδοτούμενη από τους πολίτες «εταιρική κοινωνική ευθύνη».

3. Ποιο ακριβώς είναι το περιεχόμενο και τα ανταλλάγματα της νέας αδιαφανούς "συμφωνίας κυρίων" με τις ακτοπλοϊκές επιχειρήσεις; Προβλέπονται κάποιες δεσμεύσεις εκ μέρους τους;

4. Πώς θα διασφαλιστεί ότι όλες οι εταιρείες θα προσφέρουν ισότιμες εκπτώσεις σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες και ποιες είναι αυτές;

5. Γιατί δεν προχωρά η κυβέρνηση σε μείωση του ΦΠΑ στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια;

6. Γιατί σε συνθήκες ακρίβειας και πληθωρισμού η κυβέρνηση καθυστερεί την καταβολή του μεταφορικού ισοδύναμου σε πολίτες και επιχειρήσεις που το δικαιούνται;

7. ⁠ Πόσο διαφανές και αμερόληπτο είναι, τη στιγμή που η Επιτροπή Ανταγωνισμού ετοιμάζεται -σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της- να εκδώσει τα συμπεράσματα της για την οργάνωση και τα σημαντικά προβλήματα της ακτοπλοΐας, η κυβέρνηση να προχωρά σε επιδοτήσεις των ακτοπλοϊκών εταιρειών;

«Μας προκάλεσε πολύ μεγάλη έκπληξη ότι η ΕΛΑΣ αποφάσισε να επιτεθεί στο ΠΑΣΟΚ. Αποφάσισε στην ουσία να κάνει ένα μονομέτωπο απέναντι στο ΠΑΣΟΚ. Βλέπουμε, δηλαδή, ένα κόμμα που έχει ιδρυθεί για να καλύψει το δήθεν κενό αντιπολίτευσης, να κάνει μια light αντιπολίτευση στη Νέα Δημοκρατία και μάλιστα σε πολλά σημεία να υπάρχει πλήρης συμφωνία μαζί της. Εδώ βλέπουμε στα θέματα των ιδιωτικών Πανεπιστημίων, της αποτυχημένης Πανεπιστημιακής Αστυνομίας, των συντάξεων, του νόμου Κατρούγκαλου, των κόκκινων δανείων και στην εξωτερική πολιτική, το κόμμα ΕΛΑΣ επιλέγει συνειδητά να στηρίζει σε μεγάλο βαθμό τις ασκούμενες πολιτικές και να θεωρεί σαν αντίπαλό του το ΠΑΣΟΚ. Με έκπληξη βλέπουμε ότι είναι ένα κόμμα το οποίο ασχολείται απλά και μόνο με το πώς θα πλήττει το ΠΑΣΟΚ.

Δεν είναι αντίπαλος μας η ΕΛΑΣ αλλά η Νέα Δημοκρατία. Ο αγώνας μας έχει ένα μέτωπο τη Νέα Δημοκρατία.

Έχουμε μια κριτική που αφορά στα χρέη των κομμάτων. Ποια είναι η κεντρική μας διαφορά; Ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν “γέννησε” τα χρέη, δεν τα δημιούργησε. Ήταν ένα απλός στέλεχος, ένα νέος άνθρωπος. Αποφάσισε όμως να ρυθμίσει τα χρέη του ΠΑΣΟΚ. Ο Αλέξης Τσίπρας ενώ ήταν αρχηγός κόμματος όταν “γεννήθηκαν” χρέη σε εργαζομένους στα κομματικά έντυπα, όχι μόνο δεν τα ρύθμισε, αλλά επέλεξε να φύγει από το κόμμα του και να τους πετάξει σαν βαρίδια. Ο κ. Τσίπρας ο οποίος επέλεξε απλά να κρυφτεί από τα προβλήματα που γέννησε και να πετάξει σαν βαρίδια τους εργαζομένους και τους πρώην συντρόφους του, είναι συνεπής και καθαρή αυτή η στάση;

Όταν πολλοί στενοί συνεργάτες του κ. Τσίπρα, είναι οι πρώην γραμματείς του ΠΑΣΟΚ την επίμαχη περίοδο, γιατί δεν τους ρωτάει πώς γεννήθηκαν τα χρέη αυτά, τα οποία σήμερα έχουν ρυθμιστεί; Ο Ανδρουλάκης τα δημιούργησε τα χρέη αυτά; Όταν έχεις να σε πλαισιώνουν -από τα 20 στελέχη τα οποία εμφανίζονται δημόσια, τα 10 είναι πρώην υποψήφιοι βουλευτές ή ευρωβουλευτές με το ΠΑΣΟΚ, τότε δεν τους πείραζαν τα χρέη που έχει το ΠΑΣΟΚ;».

•Συνέντευξη Κώστας Τσουκαλάς -> REAL FM 📎Link στο πρώτο σχόλιο